Στις σκέψεις μου ξεσπούνε κεραυνοί… Και καταιγίδα πνίγει τηN καρδιά μου… Αντάρα ξετυλίγεται βαθιά… Και τρικυμία στα χαμένα όνειρα μου… Κι εσύ… αναδύεσαι σαν φάρος φωτεινός… Που σώζει τους χαμένους ταξιδιώτες… Που σώζει τους χαμένους ταξιδιώτες… Ψάχνω από ‘σένα μήπως κρατηθώ… Μα τρώω… τρικλοποδιές… απ' τους προδότες Και σε ρουφήχτρες μέσα… όλο …γυρνώ Που στον Καιάδα τριβιλίζουν να με ρίξουν Σαν φίδια… οι φίλοι ξεπετάχτηκαν.... Τάχα πως ήθελαν…να με υποστηρίξουν Και όλο παλεύω και παλεύω να σωθώ… Γραπώνομαι με νύχια και με δόντια… Ακολουθώ το φως σου το λαμπρό… Που είναι το βάλσαμο… για κάθε στενοχώρια Ακολουθώ το φως σου το λαμπρό… Που είναι το βάλσαμο… για κάθε στενοχώρια (Music) Μού ‘πε μια μάντισσα σε αλλοτινούς καιρούς Όταν συνάντησα στο κάστρο της αγάπης Πώς μέσα στη ζωή θα πλανηθώ… Και θα πληρώσωωω… τίμημα νά 'μαι κοντά της… Πληρώνω ακόμα…. Να βρεθώ στην αγκαλιά της. (Music) Και όλο παλεύω και παλεύω να σωθώ… Γραπώνομαι με νύχια και με δόντια… Ακολουθώ το φως σου το λαμπρό… Που είναι το βάλσαμο… για κάθε στενοχώρια Ακολουθώ το φως σου το λαμπρό… Που είναι το βάλσαμο… για κάθε στενοχώρια