(INTRO — głosy przodków, delikatny chór): Hej… ho…Oj dana Oj dana-na-na-na…. Hej…ho…oj dana oj dana-na-na-na… Płomień świeci w zimnej nocy. Oj dana…dana… Światło rodzi się daleko stąd… Bęben bije wolno jak serce ziemi… (ZWROTKA I — starożytna czujność): Wśród dębów stoją Polanie, ognie bronią kręgu od mroku. Noc długa jak ludzkie pragnienie, by kiedyś ujrzeć znak w niebiosach. (REFREN — chór + bębny): Noc w Polanie! Gwiazda rośnie w naszych oczach! (Chór): Hej! Ho! Hej! Ho! Już czas! Noc w Polanie! Bóg rodzi się — dla wszystkich rodów! (Chór): Gloria! Gloria! Wita nas! Bo Światłość zwycięża mrok, i nawet las to czuje! (ZWROTKA II — przeczucie Cudu): Wiatr niesie wieść z dalekiego świata: że Dziecię przyszło — w stajence, w ciszy. A gwiazda błyszczy na niebie jasno, jak nowa nadzieja ziemi i ludzi. (Kobiecy chór miękko): Lux venit…Światło przyszło… (REFREN — chór + bębny): Noc w Polanie! Gwiazda rośnie w naszych oczach! (Chór): Hej! Ho! Hej! Ho! Już czas! Noc w Polanie! Bóg rodzi się — dla wszystkich rodów! (Chór): Gloria! Gloria! Wita nas! Bo Światłość zwycięża mrok, i nawet las to czuje! (ZWROTKA III — Cud dociera do serc): Choć daleka droga do Betlejem, serca już stoją przy żłobie. Płomień drga, jakby widział Anioła, i każdy czuje: to noc, co zmienia świat. (Chór): Emmanuel… Emanuel… Bóg z nami… i w nas! (REFREN — chór + bębny): Noc w Polanie! Gwiazda rośnie w naszych oczach! (Chór): Hej! Ho! Hej! Ho! Już czas! Noc w Polanie! Bóg rodzi się — dla wszystkich rodów! (Chór): Gloria! Gloria! Wita nas! Bo Światłość zwycięża mrok, i nawet las to czuje! (ZWROTKA IV — wiara Polan): Nie złamią nas wichry historii, bo mamy miejsce w Bożym planie. W dłoniach iskry wiary, w sercach pieśń rodu i Króla Dobra. (REFREN FINAŁOWY — triumf wiary i wspólnoty) Noc w Polanie! Świeci Gwiazda ponad dębami! (Chór): Hej! Ho! Hej! Ho! Hej! Ho! Noc w Polanie! Ziemia polska słucha Dziecięcia! (Chór): Gloria in excelsis Deo! Bo przychodzi Miłość, by nas uczynić jedną rodziną! (CODA — cichy szept chóru): Lumen Christi… Światło Chrystusa… in cordibus nostris……w naszych sercach. Ogień trzaska, noc trwa… ale jest jasna.
