[Intro - Spoken] Noctem bonam... Hodie canemus de amore purissimo... Amore... odii. [Verse 1] Odiatores suspirant furentes, cum teneritudine et devotione, minus unum lente dant, quasi orationem recitant. Calvi anima et fronte, poetae obsessionis sunt, amant proximum suum odio, cum delicata passione. [Chorus] Ah, Nótame, dulcis tormentum, paries lamentationis meae, iuro me non legere te... sed intrare non desino. Gratis, cotidie et sine cura, cum retis aut sine nexu, odium pro amore odii, cor meum venenosum. [Verse 2] Si quis carmen scribit, confusionem quaerunt, si quis dentes ostendit, exitium narrant. Et inter tot commentaria, emergit nova passio: voluptas tam ardens quae videtur admiratio. [Chorus - Reprise] Ah, Nótame, crudele paradisum, confessionale digitale, ubi amor induitur sarcasmo et morali. Gratis, aeternum et sincerum, ut vetus despicio, odimus tam ardenter... ut iam nihil refert. [Outro - Spoken] Odiatores intensissimi... fruentes iis quae oderunt. Pugnula clausula... et calvi... plerique.
0/500