[Intro - solo violin over quiet ambience] [Verse 1] つめたい壁に 咲いた花ひとつ そのゆらめきを 真実と呼んでいた とじたまぶたの向こうで 朝が燃える (in umbra natus sum… in umbra…) [Pre-Chorus] これは記憶か 幻想か (anamnesis, anamnesis) [Chorus] 欠けない月が 空にある (idea… idea…) 届かないものほど ほしくなる それを憧れと 呼ぶのだろう ad lucem, ad lucem [Violin Solo 1 - fast and sharp] [Verse 2] 太陽に ひとみを灼かれても あのゆりかごへ もう帰れない (umbra est testis veritatis) [Pre-Chorus] 罰の中に 希望はあるのか (quid est veritas? quid est veritas?) [Chorus] 花が枯れるたび 泣けてくるのは はかなさを知っているから (idea… idea…) 満たされないかわきを さかずきにして ひとくちの光を のみほして ad lucem, per umbras [Violin Solo 2 - extended, virtuosic climax] [Bridge - quiet, sparse synthetic vocal layers] umbra et lumen anima meminit — 魂はおぼえている forma aeterna, pulchritudo aeterna (summum bonum… summum bonum…) veritas lux mea per umbras, per aspera, ad astra ex umbris in veritatem ex umbris in veritatem (summum bonum… summum bonum…) [Final Chorus - full power] 夜が深いほど 星はさえるから この暗闇さえ 心地いい (idea… idea…) このつばさが 燃えつきるまで まぶしさの果てへ とんでいく ad solem, ad solem [Outro - violin soaring, then solo violin alone] ……solem vidi lumen aeternum, solem vidi



