[Verse 1] เสียงปืนดังขึ้นเพียงไม่กี่ครั้ง แต่อนาคตของใครบางคนหายไป คนที่ถือปืนอาจคิดว่าเรื่องจบ แต่คนที่ไม่เกี่ยวข้องต้องอยู่กับมันต่อไป เด็กคนหนึ่งอาจไม่ได้กลับบ้าน ใครบางคนอาจไม่ได้กอดครอบครัว ความฝันที่วางไว้ตั้งแต่เมื่อวาน ถูกเสียงปืนพรากไปในพริบตา [Chorus] คนยิงอาจไม่ได้เสียอะไร แต่คนที่ไม่เกี่ยวข้องต้องเสียทั้งชีวิต หนึ่งเสียงดัง...หนึ่งวินาที อาจเปลี่ยนวันพรุ่งนี้ของใครอีกหลายคน ไม่ใช่แค่คนที่อยู่ตรงหน้า แต่มีคนอีกมากมายอยู่ข้างหลัง พ่อ แม่ ลูก และคนที่รักกัน ต้องรับความเจ็บปวดแทนคนที่ไม่ได้เลือกมัน [Verse 2] บางคนต้องอยู่กับแผลเป็น บางคนต้องอยู่กับเก้าอี้ที่ว่างเปล่า บางคนต้องเลี้ยงลูกเพียงลำพัง บางคนต้องถามตัวเองทุกคืนว่า "ทำไม" เสียงปืนหยุดลงในวันนั้น แต่เสียงสะเทือนยังอยู่ในใจ หนึ่งชีวิตอาจถูกพรากไป และอีกหลายชีวิตก็ไม่เหมือนเดิม [Bridge] ถ้าความโกรธต้องการใครสักคน อย่าให้คนบริสุทธิ์ต้องเป็นคำตอบ ถ้าความแค้นต้องการจุดจบ อย่าให้อนาคตของใครต้องจบไปด้วย [Final Chorus] เสียงปืนไม่ได้ฆ่าเพียงคนหนึ่ง มันอาจยิงทะลุไปถึงคนอีกหลายคน ทะลุความฝัน ทะลุครอบครัว ทะลุวันพรุ่งนี้ที่พวกเขาเคยวาดไว้ คนที่ไม่เกี่ยวข้องไม่ควรต้องชดใช้ กับความโกรธของคนอื่น เพราะทุกชีวิตมีอนาคต และทุกอนาคต... ไม่ควรถูกพรากไป [Outro] ขอให้เสียงสุดท้ายที่เราได้ยิน ไม่ใช่เสียงปืน แต่เป็นเสียงของใครสักคน ที่พูดว่า... "พอกันที"
