[Zwrotka 1] Asfalt jeszcze oddaje to leniwe ciepło Choć słońce za chmury już dawno uciekło Dzień był gęsty, duszny, jak wata cukrowa Teraz wiatr zaczyna cicho nas wychładzać od nowa Liście na klonach przestały się trudzić Wieczór przyszedł szeptem, by nikogo nie budzić. [Zwrotka 2] Patrzę na okna, gdzie zapalasz światła Ta pomarańczowa plama jest dziś taka łatwa Do pokochania, gdy niebo ma kolor ołowiu Wszystko zastyga w bezpiecznym bezsłowiu Pamiętasz to południe? Było ciężkie od wilgoci Teraz chłód na skórze każdą myśl wyzłoci. [Refren] To jest ten moment, gdy oddech staje się biały Choć jeszcze przed chwilą dłonie od słońca drżały Chłodny wieczór po dniu, który nie miał cienia Zacierają się kontury, blakną wspomnienia Zimne powietrze, ciężkie chmury nad nami Piszemy tę noc własnymi krokami. [Pre-drop Tempo przyspiesza, wchodzi pulsujący bas] Wszystko zastyga... Wszystko się studzi... Czekaj na sygnał... Zanim się zbudzisz... Zanim... Zanim... [Drop Mocny, przestrzenny bit z chłodnym, syntetycznym brzmieniem, kojarzący się z powiewem wiatru i nocnym miastem] [Zwrotka 3] Kawiarniane stoliki chowają pod dachy Znikają kolory, zostają tylko zapachy Wilgotnej ziemi i nadchodzącej zmiany Dzień był przybrudzony, nieco oszukany Teraz prawda uderza rześkim podmuchem Świat się uspokoił, stał się tylko słuchem. [solo] [Zwrotka 4] Zatrzymajmy się tutaj, na rogu przy parku Gdzie chłód osiada jak szal na twoim karku Nie pytaj o jutro, nie pytaj o słońce Dni są zbyt duszne, bywały zbyt gorące Wolę tę szarość, co nas teraz tuli Zanim się wreszcie do snu nie rozczuli. [Refren] To jest ten moment, gdy oddech staje się biały Choć jeszcze przed chwilą dłonie od słońca drżały Chłodny wieczór po dniu, który nie miał cienia Zacierają się kontury, blakną wspomnienia Zimne powietrze, ciężkie chmury nad nami Piszemy tę noc własnymi krokami. [outtro]
