Zoek jij mensen die verblijven in de openbare ruimte of heb je geen idee dat zij als zwerver worden weggezet. En ken je de wensen van hen die verblijven in de nood zo opgevangen voor dakloze personen die daar dan slapen maar niet wonen. Zij mensen, jouw naasten en net zo goed de mijne het vlees en bloed, bitterzoet zij die verbleven die verblijven in de een tijdelijke staat van geen muren en geen daken. Mag ik jouw hart raken. Want voor daklozen van deze tijd ken jij ze en hun strijd en weet jij van hun bad brood en gemis aan bed en ik ik heb mijn en jouw maatschappij net zo sterk gedreven in mij tot overleven want ook ik dakloos mens tel mee en hoor erbij. Tel de mens in mij. Weet of leed ken strijd streed jij met en voor mensen die een instelling verlaten zonder passend vervolg van huis en vesting voor hun leden, die hun leven mag bekleden. Das gewoon de tent gezet uit worden en simpele taal. Dakloos eind van het verhaal. Want ach wij leven in dichte steden en organisatie sluit haar deuren en een vluchteling is zo tevreden maar wie ben ik, zoals de mensen die wegens gebrek en ze noemen hen gek of van eerdere buiten zinnen een arbeidsmigrant, klagen over daklozen en Nederland. Verscholen verhalen zo rauw en op de straat en hebben het over gebrek aan passende behuizing in veilig onderkomen naast de deur. Zo simpel is het zonder gezeur. Tel de mens in mij. Ik hoor erbij. Dan heb je volk en zelfs naasten die verblijven lijken best te wonen maar vallen onder schaars wat zekerheid, criminaliteit en wederom gebrek van die broodnodige veiligheid die een auto je niet bieden kan en ook geen antikraak of vaste bank en laat ik zeggen raak en nooit mis te verstaan Je beseft je pas op het scherp de snede van dit bestaat je bestaansrecht is eraan als je het verliest en zelf verliest dan ook de wereld wat maar tel dan tel dan tel je zegeningen kom tot mij koop die krant en geef die knaak en tel elkaar. Ik tel jou. Tel jij mij?
