
[Spoken Intro – soft, wise female voice, very calm, airy, minimal piano + distant wind] Խոսքը՝ Սիլվա Գուլանյան Մարդը փորձում է… չափել այն, ինչը չափ չունի։ Փորձում է լռեցնել… այն, ինչը ծնվել է՝ հնչելու համար։ Բայց հոգին… երբ արթնանում է, չի ճանաչում սահմաններ։ Նա չի տեղավորվում կանոնների մեջ։ Չի հարմարվում կեղծ լռությանը։ Նա սիրում է… մինչև վերջ։ Ատում է… մինչև ցավ։ Եվ երբ ներսում լույս կա… նույն այդ լույսը դառնում է հրդեհ։ Ո՞վ կարող է կանգնեցնել դա… Ո՞վ կարող է սահմանել չափը… երբ մեկ հոգու մեջ տեղավորվում է մի ամբողջ տիեզերք…

