Marionetka Zwrotka I Myślisz, że trzymasz sznurki w dłoniach, że każdy ruch należy do ciebie. Lecz cichy śmiech zza dziecięcych oczu rozplata twoją wolę jak cień. Nie ona złoży głowę w pokorze, nie zegnie karku przed niczyją siłą. To ty już tańczysz w ciemnym teatrze, choć wciąż nazywasz siebie królem. Pre-Chorus Każdy krok prowadzi głębiej, tam, gdzie gasną dumy blask. Nie dostrzegasz, że od dawna nosisz jej niewidzialny znak. Refren To ty uklękniesz przed nią, bo jest tylko dzieckiem. Mała królowa świata trzyma wszystkie sznurki w dłoniach. Nie ona jest marionetką – to ty oddajesz własny głos. Każdy oddech, każdy wybór jest zapisany w jej dłoniach. Zwrotka II Nie prowadzi jej żadna ręka, to ona wiedzie ciebie na skraj. Nad przepaścią odbiera władzę, smakując strach jak najsłodszy dar. Im mocniej walczysz z jej spojrzeniem, tym ciaśniej oplata cię nić. Już nie pamiętasz, gdzie był początek, już nie wiesz, czy potrafisz żyć. Bridge Przed nią królowie tracą korony, ich cnoty kruszą się jak szkło. Dotyka serc bez jednego słowa, a każdy staje się jej grą. W bieli niewinności skrywa mrok, uśmiech zamienia w ostrze noża. Lalkarka zna wszystkie pragnienia – usiądź... i patrz, jak świat się korzy. Refren – finał To ty uklękniesz przed nią, bo jest tylko dzieckiem. Mała królowa świata rządzi każdym cieniem. Nie ona jest marionetką – to ty nosisz jej łańcuchy. Gdy kurtyna opadnie w ciszy, zostaną tylko sznurki... i ty.
