วันนั้นเธอเดินมาบอกลากัน ฉันยังคิดว่ามันก็เหมือนทุกวัน ยังส่งยิ้มให้เธอเหมือนที่เคยทำ ไม่รู้เลยว่ามันคือครั้งสุดท้าย เธอมีบางอย่างซ่อนอยู่ในดวงตา มีคำพูดมากมายที่ไม่ได้เอ่ยออกไป ฉันเห็นเพียงเธอเงียบลงกว่าเมื่อวาน แต่ไม่เคยถามว่าเธอเป็นอะไร ไม่รู้ว่าความเงียบของเธอ กำลังตะโกนดังแค่ไหนในหัวใจ ไม่รู้ว่ารอยยิ้มที่ฉันส่งให้ไป กำลังทำร้ายคนที่ฉันเข้าใจว่าเป็นเพื่อนที่ดี ขอโทษนะที่รอยยิ้มโง่ๆ ของฉัน ทำเธอเสียน้ำตาโดยที่ฉันไม่รู้ ขอโทษที่วันเธอสลายแทบไม่เหลือใคร ฉันกลับยิ้มให้เธอเหมือนไม่มีอะไรให้ต้องรับรู้ กว่าจะเข้าใจสายตาที่หม่นหมอง กว่าจะได้ยินเสียงร่ำร้องในความเงียบงัน ก็เป็นวันที่ไม่มีเธออยู่ตรงนั้น ให้ฉันได้พูดคำว่าขอโทษ...จากหัวใจ วันนี้ฉันเห็นเธอยืนข้างใคร คนที่มีสิทธิ์จับมือเธอเอาไว้ เขายิ้มให้เธอ เธอยิ้มตอบเขาไป ภาพนั้นสวยงาม...จนฉันไม่กล้ามองนาน อยากเดินเข้าไปบอกว่าดีใจ ที่วันนี้เธอมีคนคอยห่วงหา แต่ลึกลงไปในรอยยิ้มที่ส่งให้ด้วยสายตา มีคำขอโทษนับพันที่เธอคงไม่มีวันได้ยิน ฉันไม่ได้เสียใจที่เธอมีใคร ไม่ได้อยากให้เธอย้อนคืนวันเก่า แค่เพิ่งเข้าใจว่าครั้งหนึ่งระหว่างเรา ฉันทำให้คนที่รักฉันต้องเหงา...เพียงใด ขอโทษนะที่รอยยิ้มโง่ๆ ของฉัน ทำเธอเสียน้ำตาโดยที่ฉันไม่รู้ ขอโทษที่วันเธอเคว้งคว้างแทบไม่เหลือใคร ฉันกลับยิ้มให้เธอเหมือนไม่มีอะไรให้ต้องรับรู้ กว่าจะเข้าใจสายตาที่หม่นหมอง กว่าจะได้ยินเสียงร่ำร้องในความเงียบงัน ก็เป็นวันที่ไม่มีเธออยู่ตรงนั้น ให้ฉันได้พูดคำว่าขอโทษ...จากหัวใจ หากวันนั้นฉันใส่ใจมากกว่านี้ หากฉันคิดถามเธอมากกว่านี้ หากฉันมองลึกลงไปในแววตาคู่นี้ อาจเข้าใจสิ่งที่เธอไม่กล้าพูดออกมา แต่เวลาไม่เคยย้อนกลับ และความจริงก็ไม่เคยรอให้ใครเข้าใจ ฉันจึงทำได้เพียงเก็บคำขอโทษเอาไว้ ปล่อยเธอเดินไป...พร้อมคนที่ดีกว่าฉัน ขอโทษนะที่รอยยิ้มโง่ๆ ของฉัน เป็นรอยยิ้มสุดท้ายที่ทำเธอร้องไห้(ในใจ) ขอโทษที่ฉันเพิ่งมองเห็นความหมาย ในวันที่เธอไม่มีฉันอยู่ในหัวใจอีกแล้ว วันนี้ฉันขอแสดงความยินดีอย่างเงียบงัน กับคนที่ยืนเคียงข้างเธอในวันนี้ ขอให้เขารักเธอให้ดีเท่าที่เธอควรมี และมองเห็นทุกความรู้สึกที่ฉันเคยมองข้ามไป ฝากสายลมช่วยบอกเธอได้ไหม ว่ามีใครคนหนึ่งที่เพิ่งเข้าใจทุกอย่าง ฝากดวงดาวช่วยมองเธออยู่ห่างๆ ในคืนที่เขาได้ยืนเคียงข้างเธอ ดาวดวงเดิม...ยังส่องแสงเหมือนวันนั้น แต่เราไม่เคยยืนมองมันด้วยกันเลยสักครั้ง และคำขอโทษที่ฉันเก็บไว้ลำพัง คงทำได้เพียงส่งไปกับลม... โดยไม่ต้องให้เธอหันกลับมา ขอโทษนะ... ที่วันเธอเดินจากลา ฉันยังยิ้มให้เธอ... เหมือนเป็นเพียงวันธรรมดาวันหนึ่ง
0/500