ΣΤΙΣ ΤΡΕΙΣ

[Verse 1] Άδειο το chat, μα το κοιτάζω κάθε βράδυ λες κι έχει μείνει κάτι ζωντανό στο σκοτάδι Η τελευταία σου φωτογραφία με κοιτά κι όσα δεν είπαμε γυρίζουν ξανά Πέρασαν μήνες, μα δεν πέρασες ποτέ απ' τα δωμάτια που έκρυβα μέσα μου χθες Όλα αλλάζουν, μόνο ένα δεν μπορεί να σβήσει τ' όνομά σου απ' τη σιωπή [Chorus] Κι όταν στις τρεις δεν θα κοιμάσαι και το ταβάνι θα ρωτάει πού να 'μαι θα δεις το κενό να σου μιλά με τη δική μου τη φωνή ξανά Κι όταν στις τρεις δεν θα κοιμάσαι και καμιά αγκαλιά δεν θα σε φτάνει θα καταλάβεις τελικά πως έφυγες εσύ — όχι η καρδιά [Verse 2] Έσβησες αριθμούς, μα όχι τις στιγμές μένουν και καίνε — δεν σβήνουν με τις ευχές Κάθε καινούργια αρχή που προσπαθείς να βρεις πέφτει επάνω στις δικές μας διαδρομές Κι όσο τρέχεις να ξεφύγεις πιο μακριά τόσο γυρίζουν όλα πίσω ξαφνικά Γιατί ο χρόνος ξέρει πάντα να χτυπά εκεί που νόμιζες πως είσαι δυνατή [Bridge] Δεν θέλω πίσω όσα χάσαμε οι δυο ούτε συγγνώμες που αργήσανε καιρό Μόνο να ξέρεις — κάποια κενά δεν κλείνουν γιατί μέσα τους ζει κάτι που δεν πεθαίνει [Final Chorus] Κι όταν στις τρεις δεν θα κοιμάσαι και το ταβάνι θα ρωτάει πού να 'μαι θα δεις το κενό να σου μιλά με τη δική μου τη φωνή ξανά Κι όταν στις τρεις δεν θα κοιμάσαι και καμιά αγκαλιά δεν θα σε φτάνει θα καταλάβεις τελικά πως έφυγες εσύ — όχι η καρδιά [Outro] Άδειο το chat... μα το "τελευταία σύνδεση" ακόμα με σκοτώνει.