Stoflig

jy sit aan die tafel met planne wat koud geword het en ek kyk na jou hande asof ek hulle wil memoriseer vir later vir die donker die lig hier is sag en oud dit val op alles sonder voorkeur dit sal val nadat jy weg is dit sal my nie vra hoe dit gaan nie wag net 'n bietjie langer die dag het nog nie ophou probeer nie ek het nog nie ophou probeer nie ek gaan jou nie vra om te bly nie ek ken al die pad ek het dit gesien in die manier hoe jy lag net effens te maklik die laaste ruk stof in die sonlig dit beweeg sonder rigting dit land sonder geluid dit bly sonder om te kies wag net 'n bietjie langer die dag het nog nie ophou probeer nie ek het nog nie ophou probeer nie buite wag die Bolandse lug dit het geen haas nie dit het nooit gehad nie dit sal ons altwee uiteindelik inasem