👑فصل4️⃣9️⃣👑قسمت1️⃣1️⃣👑2️⃣6️⃣📝5️⃣5️⃣👑 پادشاهی بهرام گور 👑

The music begins with a solo on the Arkho instrument, followed by the Baghlama instrument, The overall style of the music should also be performed in the Iranian Mahur style

[verse6] [ornate, reverent, santur & daf]  
همان گاو را چشم یاقوت بود  
ز پیری سر گاو فرتوت بود  
همه گرد بر گرد او شیر و گور  
یکی دیده یاقوت و دیگر بلور  
تذروان زرین و طاوس زر  
همه سینه و چشمهاشان گهر  
چو دستور دید آن بر شاه شد  
به رای بلند افسر ماه شد  
به نرمی به شاه جهان گفت خیز  
که آمد همی گنجها را جهیز  
یکی خانهٔ گوهر آمد پدید  
که چرخ فلک داشت آن را کلید
گنج گگگگگنج گنج گنج
[verse7] [reflective, ancient, solo kamancheh]  
بدو گفت بنگر که بر گنج نام  
نویسد کسی کش بود گنج کام  
نگه کن بدان گنج تا نام کیست  
گر آگندن او به ایام کیست  
بیامد سر موبدان چون شنید  
بران گاو بر مهر جمشید دید  
به شاه جهان گفت کردم نگاه  
نوشتست بر گاو جمشید شاه  
بدو گفت شاه ای سر موبدان  
به هر کار داناتر از بخردان  
ز گنجی که جمشید بنهاد پیش  
چرا کرد باید مرا گنج خویش

[verse8] [moral, firm, rhythmic daf & tanbur]  
هر آن گنج کان جز به شمشیر و داد  
فراز آید آن پادشاهی مباد  
به ارزانیان ده همه هرچ هست  
مبادا که آید به ما برشکست  
اگر نام باید که پیدا کنیم  
به داد و به شمشیر گنج آگنیم  
نباید سپاه مرا بهره زین  
نه تنگست بر ما زمان و زمین  
فروشید گوهر به زر و به سیم  
زن بیوه و کودکان یتیم  
تهی‌دست مردم که دارند نام  
گسسته دل از نام و آرام و کام
ویویویـــــــــــران اباباباباباباباـــــد

[verse9] [generous, noble, uplifting strings]  
ز ویران و آباد گرد آورید  
ازان پس یکایک همه بشمرید  
ببخشید دینار گنج و درم  
به مزد روان جهاندار جم  
ازان ده یک آنرا که بنمود راه  
همی شاه جست از میان سپاه  
مرا تا جوان باشم و تن درست  
چرا بایدم گنج جمشید جست  
گهر هرک بستاند از جمشید  
به گیتی مبادش به نیکی امید  
چو با لشکرم تن به رنج آوریم  
ز روم و ز چین نام و گنج آوریم

2128/7500

👑 چـــــــــــــــوــــــــــــــــچـــــــــــــــوــــــــــــــــچـــــــــــــــوــــــــــــــــچـــــــــــــــوــــــــــــــــچـــــــــــــــوــــــــــــــــ [verse5] [awe, discovery, deep strings] چو موبد بدید اندر آمد به در ابا او یکی ایرمانی دگر یکی خانه دیدند پهن و دراز برآورده بالای او چند باز ز زر کرده بر پای دو گاومیش یکی آخری کرده زرینش پیش زبرجد به آخر درون ریخته به یاقوت سرخ اندر آمیخته چو دو گاو گردون میانش تهی شکمشان پر از نار و سیب و بهی میان بهی در خوشاب بود که هر دانه‌ای قطرهٔ آب بود [verse6] [ornate, reverent, santur & daf] همان گاو را چشم یاقوت بود ز پیری سر گاو فرتوت بود همه گرد بر گرد او شیر و گور یکی دیده یاقوت و دیگر بلور تذروان زرین و طاوس زر همه سینه و چشمهاشان گهر چو دستور دید آن بر شاه شد به رای بلند افسر ماه شد به نرمی به شاه جهان گفت خیز که آمد همی گنجها را جهیز یکی خانهٔ گوهر آمد پدید که چرخ فلک داشت آن را کلید گنج گگگگگنج گنج گنج [verse7] [reflective, ancient, solo kamancheh] بدو گفت بنگر که بر گنج نام نویسد کسی کش بود گنج کام نگه کن بدان گنج تا نام کیست گر آگندن او به ایام کیست بیامد سر موبدان چون شنید بران گاو بر مهر جمشید دید به شاه جهان گفت کردم نگاه نوشتست بر گاو جمشید شاه بدو گفت شاه ای سر موبدان به هر کار داناتر از بخردان ز گنجی که جمشید بنهاد پیش چرا کرد باید مرا گنج خویش [verse8] [moral, firm, rhythmic daf & tanbur] هر آن گنج کان جز به شمشیر و داد فراز آید آن پادشاهی مباد به ارزانیان ده همه هرچ هست مبادا که آید به ما برشکست اگر نام باید که پیدا کنیم به داد و به شمشیر گنج آگنیم نباید سپاه مرا بهره زین نه تنگست بر ما زمان و زمین فروشید گوهر به زر و به سیم زن بیوه و کودکان یتیم تهی‌دست مردم که دارند نام گسسته دل از نام و آرام و کام ویویویـــــــــــران اباباباباباباباـــــد [verse9] [generous, noble, uplifting strings] ز ویران و آباد گرد آورید ازان پس یکایک همه بشمرید ببخشید دینار گنج و درم به مزد روان جهاندار جم ازان ده یک آنرا که بنمود راه همی شاه جست از میان سپاه مرا تا جوان باشم و تن درست چرا بایدم گنج جمشید جست گهر هرک بستاند از جمشید به گیتی مبادش به نیکی امید چو با لشکرم تن به رنج آوریم ز روم و ز چین نام و گنج آوریم

0/500