Memoriae vento feruntur Odor evanescens veterum successuum Nullum responsum in horizonte, lente errantes Ianua aperitur ad lenem spem fulgentem Agri oscillantes, horizontes incogniti Ubi anxietas et somnia olim creverunt Timor in leni lumine liquescit Molliter per noctem ducens Navis in incertis maribus navigat Vulnera facile in virtutem mutantur Susurri e longinquo vocantes Parva audacia in stellam fulgentem convertitur Quia nescimus, cantum audire possumus Quia nescimus, ultra videre possumus Responsa semper extra tactum saltant In loco ubi ventus narrat fabulas quas docere potest Ad compita stantes, momenta dubitationis Calorem sentientes, lente egredientes Futura quae videre non possumus amplectentes Nova aurora arridet et nos liberat
