[Verse 1] ฉันเก็บเสียงหินกระทบน้ำไว้ในอก เย็บมันเข้ากับลมหายใจและสายฝน ผู้คนยื่นแม่พิมพ์รูปดวงดาวให้ฉัน แต่หัวใจของฉันเต้นเป็นรูปภูเขาไฟ [Pre-Chorus] นกทะเลไม่ต้องการมีลม ก่อนจะเขียนเส้นทางของมันบนฟ้า [Chorus] ฉันเลือกจะร้องในวงโคจรของตัวเอง แม้บางคนจะหันหน้าหนีจากเสียงนั้น ดีกว่าเปลี่ยนหัวใจให้กลมเกลี้ยง จนไม่มีใครเกลียด และไม่มีใครรักจริง [Verse 2] ฉันปล่อยทำนองประหลาดลงในแม่น้ำ ให้มันเติบโตเป็นปลาแสงสีเงิน ผู้คนบางคนยิ้ม บางคนปิดหู แต่สายน้ำยังจำชื่อของฉันได้ [Bridge] จักรวาลไม่ได้ขัดดาวทุกดวงให้เหมือนกัน มันปล่อยให้แต่ละดวง เผาไหม้ด้วยธาตุของตัวเอง [Final Chorus] ฉันจะร้องด้วยวิธีคิดของฉัน ให้ความรักและความไม่ชอบเต้นคู่กัน เพราะเสียงที่เกิดจากหัวใจจริง ย่อมมีทั้งคนโอบกอด และคนปล่อยมันลอยผ่านไปกับลม
