[Intro] [oud melody with emotional microtonal ornaments] [soft atmospheric pad] [distant male vocal ad-lib] *Memleketim...* *Toprağım...* [low electronic pulse slowly enters] [Verse 1] [male melodic rap vocal, emotional, moderate reverb] Doğduğum topraktan daha değerli ne olabilir? Gece göğe baktığımda anlarım, köküm burada gizlidir. Bu benim hikâyem, bu benim mirasım, Son nefesime kadar burada kalır izim. Ben bu toprağı seviyorum, belki kulağa garip gelir, Ama böyle yetiştim ben, hamurum bundan gelir. Herkes gibi benim de hayatımda çok zorluk oldu, Ama ölüm gelene kadar bu toprak benimle dolu. Bu garip bir duygu, herkese nasip olmaz, Bu senin kendi yolun, bunu kimse senden alamaz. Boş hayaller içinde kendi yurdunu unutma, Anne babanı unutma, geçmişini sakın unutma. [Pre-Chorus] [male vocal, building intensity] Sevdiklerin uzaktaysa daha çok hatırlarsın, Kökünden koparsan bir gün kendini ararsın. Nereye gidersen git, ne kadar uzak olursan ol, Kalbin bilir hangi yoldan dönülür eve. [Chorus] [female melodic vocal, emotional, wide harmonies] [full band enters, oud + electronic drums + distorted guitar] Burası belki cennet değil, Ama senin memleketin. Rüzgâr savursa da seni uzaklara, Unutma, unutma kendi toprağını. Burası belki cennet değil, Ama burada saklı hikâyen. Nereye gidersen git bu dünyada, Geri döner yine kalbin memlekete. [vocal ad-lib] *Memlekete...* *Memleketime...* [Instrumental Break] [oud solo with darbuka accents] [synth arpeggio gradually builds] [distorted guitar atmospheric sustain] [Verse 2] [male melodic rap vocal, stronger and more intimate] Sevdiklerimiz uzaktaysa daha çok hatırlarız, Kendi yurdumuz için kimden başka yumruk sıkarız? Kim sürdürecek burada inancımızı, tarihimizi? Kim anlatacak yarınlara bizim geçmişimizi? Bir gün biz de gideceğiz, kalacak ardımızda iz, Belki değişecek dünya, değişecek herkes, hepimiz. Ama çocuklara bırakacağımız en büyük miras, Kendi kökünü bilmektir, kim olduğunu anlamak. Anne babamın sesi hâlâ kulağımda, Çocukluğum saklı o eski sokaklarda. Ne kadar uzaklaşsam da hayatın içinde, Bir parçam hep kalacak doğduğum yerde. Çünkü insan yalnız bugününden ibaret değil, Arkasında bir geçmiş, önünde bir nesil. Ve çocuklara gelecek bırakmak bu hayatta, Her insan için en büyük şereftir aslında. [Bridge] [female soft vocal, almost whispered] [minimal oud + piano/synth] Nereye gidersen git... Kalbin seni çağırır. Unutma nereden geldin, Toprağın seni hatırlar. [Final Chorus] [female melodic vocal, powerful, layered harmonies] [full band + electronic beat + oud + guitar] Burası belki cennet değil, Ama senin memleketin. Rüzgâr savursa da seni uzaklara, Unutma, unutma kendi toprağını. Burası belki cennet değil, Ama burada saklı hikâyen. Nereye gidersen git bu dünyada, Geri döner yine kalbin memlekete. [Final Chorus — variation] [female vocal with male backing vocals] Burası belki cennet değil, Ama benim memleketim. Dünüm, bugünüm, yarınım, Köküm, toprağım, kaderim. Burası belki cennet değil, Ama kalbimin bildiği yer. Nereye gidersen git insan, Bir gün kendi evine döner. [Outro] [oud solo fades slowly] [distant female vocal] *Memleketim...* *Toprağım...* *Unutmam seni...* [final darbuka hit + ambient fade]
