Song Cover Image

Masz jeszcze czas

V6-MINI

Nie musisz wiedzieć, dokąd iść. Nie musisz dzisiaj zmieniać świata. Czasami pierwszy krok to tylko przestać się bać własnego „teraz”. Przez tyle lat mierzyłaś kroki, czy zdążysz tam, gdzie biegnie świat. Chowałaś w dłoniach swoje plany, bo ktoś powiedział: „Masz jeszcze czas”. A potem przyszły ciche noce, pytania, na które brakło słów. I choć nie znałaś już odpowiedzi, coś w tobie wciąż szeptało: „Rusz”. Nie każda droga musi prowadzić tam, gdzie od dawna czeka tłum. Nie każda strata jest końcem. Nie każdy koniec oznacza ból. Masz jeszcze czas, by rozwinąć skrzydła, by zmienić kierunek, odnaleźć swój ląd. Nie musisz nikomu udowadniać, że jesteś silna, gdy drży ci głos. Bo możesz się bać i iść mimo strachu, możesz się zgubić, by znaleźć swój ślad. Nie jesteś spóźniona, nie jesteś za mała. To twoje życie. To twój własny czas. Nie musisz zostać tam, gdzie boli, choć kiedyś chciałaś zostać na zawsze. Nie musisz dźwigać cudzych oczekiwań ani przepraszać, że wybierasz siebie. Niech inni biegną swoimi drogami, niech mierzą szczęście liczbą i datą. Ty masz prawo dojrzewać powoli, zanim odważysz się nazwać to zmianą. I może jeszcze nie wiesz, kim będziesz, nie widzisz końca pośród tych mgieł. Lecz nie musisz znać wszystkich odpowiedzi, by zrobić miejsce na nowy dzień. Masz jeszcze czas, by rozwinąć skrzydła, by zmienić kierunek, odnaleźć swój ląd. Nie musisz nikomu udowadniać, że jesteś silna, gdy drży ci głos. Bo możesz się bać i iść mimo strachu, możesz się zgubić, by znaleźć swój ślad. Nie jesteś spóźniona, nie jesteś za mała. To twoje życie. To twój własny czas. A jeśli dziś nie masz już siły, niech świat poczeka jeszcze jeden dzień. Nie musisz kwitnąć przez cały rok, nawet najdłuższa zima ma swój kres. I niech ci nikt nie wmówi nigdy, że twoje „później” znaczy „za późno”. Niektóre kwiaty budzą się wiosną, inne potrzebują więcej czasu. Masz jeszcze czas, by rozwinąć skrzydła, by wznieść się wyżej, niż sięgał twój strach. Nie musisz już biec, by kogoś dogonić. Możesz wybrać swój własny szlak. I nawet gdy głos ci zadrży ze wzruszenia, gdy niebo na chwilę zasłoni ci świat, pamiętaj, że siła nie zawsze jest głośna. Czasami to szept: „Spróbuję jeszcze raz”. Nie jesteś spóźniona… Nie musisz już biec… Masz prawo zacząć dokładnie tam, gdzie jesteś.