[Verse 1] ฉันเล่าเรื่องเมื่อวานให้ฟัง เธอรอแค่ฉันหยุดหายใจ แล้วก็เริ่มเรื่องของเธอทันที เหมือนไม่มีอะไรผ่านหูเลย ฉันพูดคำว่า "ฉันเจ็บ" เธอตอบว่า "ของฉันหนักกว่า" เหมือนทุกบทสนทนา คือการแข่งขัน [Chorus] ทุกคนอยากพูดเรื่องของตัวเอง ไม่มีใครอยากฟังเรื่องของคนอื่น ต่างคนต่างรอ ถึงคิวตัวเอง ไม่ได้ฟัง... แค่รอจะพูด [Verse 2] เธอถามว่าเป็นยังไงบ้าง แต่สายตาเหมือนกำลังเตรียมคำตอบ คำถามเป็นเพียงสะพาน ให้เรื่องของเธอเดินข้ามมา [Bridge] โลกคงเงียบลงกว่านี้ ถ้าทุกคนฟัง นานกว่าพูด แค่หนึ่งนาที [Final Chorus] ทุกคนอยากเป็น เรื่องสำคัญของวงสนทนา แต่บางที... คนที่น่าจดจำที่สุด อาจไม่ใช่คนที่พูดเก่ง แต่อาจเป็นคนเดียว... ที่ตั้งใจฟังจริง ๆ
