[Intro: Thai Southern Folk, Manorah Pipe, Sad] *ยังจำได้ม้าย... วันที่สองเรายืนแลคลื่น ลมเลพัด... พัดเอาความฝันให้เหินห่าง* [Verse 1: Southern Thai accent, Acoustic Guitar] แสงแดดอ่อนอ่อนส่องลงหาดทราย ภาพสองเราเดินเคียงกายยังจำขึ้นใจ ลมเลพัดโถกผิวเย็นๆ ใจไม่เคยเว้น คิดถึงกันทุกค่ำเช้า [Verse 2: More emotional, Low pitch] เสียงปี่บรรเลง แหลงความในใจ ว่ารักเธอเท่าใด ยังติดอยู่ในใจ จากวันลา เธอไปไกลเมืองหลวง ฉันยังเป็นห่วง ห่วงเธอทุกคืนทุกวัน [Chorus: Luk Thung, Heavy Drums and Thai Percussion (Thap, Mong), Manorah Pipe Melody, Sorrowful] โอ้… น้ำตาไหลริน ยามลมพัดมา พัดเอากลิ่นเธอที่ลอยเลื่อนหลบหลีกหัวใจ หาดทรายขาวเผิน เหลือเพียงรอตีนเก่าๆ รักเรามันเหงา รักที่เจ็บปวดข้างใน เธอไปแล้ว... ไปกับความฝันที่ไกล ทิ้งฉานไว้... ให้เฝ้ารอคอยโยแต่สวน [Instrumental: Manorah Solo, Thai Pipe, Thap Rhythm (Fast then slow)] [Verse 3: Slightly softer] หวนคิดถึงวันเรานั่งแลดาว นับคำสัญญาเบาๆ ทะเลเป็นพยาน วันนี้ไม่มีแม้เงาเธอเคียง เหลือเพียงเสียงคลื่น ซัดสาดความหลังไม่จาง [Chorus: Powerful vocal, Full orchestra] โอ้… น้ำตาไหลริน ยามลมพัดมา พัดเอากลิ่นเธอที่ลอยเลื่อนหลบหลีกหัวใจ หาดทรายขาวเผิน เหลือเพียงรอยตีนเก่าๆ รักเรามันเหงา รักที่เจ็บปวดข้างใน เธอไปแล้ว... ไปกับความฝันที่ไกล ทิ้งฉานไว้... ให้เฝ้ารอคอยโยแต่สวน [Bridge: Spoken/Monologue, Southern Thai] *ฟ้ายังฟ้าเดิม... เลยังกว้างใหญ่ แต่ใจของฉัน... มันเหงาเกินหวาใคร หลบหลีกความจริง... ว่าเธอไม่กลับมาแล้ว* [Chorus: Fade out, Echo] โอ้… น้ำตาไหลริน ยามลมพัดมา ...ทิ้งฉานไว้... ให้เฝ้ารอคอยโยแต่สวน [Outro: Sound of waves, Fading pipe] *หลบหลีกหัวใจ... หลบหลีกหัวใจ...*
