Ἐγώ εἰμι ἡ καταιγίς - I am the Storm

[Verse 1] Με ντύνουν με λέξεις που δεν είναι δικές μου, με δένουν σε σκιές παλαιών θεών. Η σιωπή τους βαραίνει σαν πέτρα, μα η φωνή μου τρίζει τον ουρανό. [Pre-Chorus] Δεν θα με θάψετε, εγώ είμαι καταιγίδα. [Verse 2] Θέλουν το σώμα να γίνει τοίχος, θέλουν την ψυχή να σκύψει χαμηλά. Μα η φωτιά που σιγοκαίει στα στήθη μου δε σβήνει με νόμο, δε σβήνει με φόβο. [Chorus] Φωτιά! Στο αίμα μου ανάβει, φωνή! Σπαράζει τον τοίχο, κραυγή! Στο τέλος του κόσμου, είμαι εγώ, είμαι εγώ, είμαι εγώ! [Verse 3] Η παράδοση σφίγγει σαν αλυσίδα, η πρόοδος γελά σαν μάσκα κενή. Δυο κόσμοι συγκρούονται μέσα μου, κι εγώ ουρλιάζω να σπάσω το ψέμα. [Pre-Chorus] Δεν θα με θάψετε, εγώ είμαι καταιγίδα. [Chorus] Φωτιά! Στο αίμα μου ανάβει, φωνή! Σπαράζει τον τοίχο, κραυγή! Στο τέλος του κόσμου, είμαι εγώ, είμαι εγώ, είμαι εγώ! [Bridge] Δεν είμαι η κόρη που γυρεύει σιωπή, ούτε η γυναίκα που δέχεται σκιές. Είμαι ο άνεμος που γκρεμίζει στέγες, είμαι το ποτάμι που φουσκώνει και πνίγει, είμαι το χέρι που σπάει το σίδερο, είμαι η μνήμη που καίει αιώνες, είμαι η αλήθεια που δεν σκύβει ποτέ. [Pre-Chorus] Δεν θα με θάψετε, εγώ είμαι καταιγίδα. [Chorus] Φωτιά! Στο αίμα μου ανάβει, φωνή! Σπαράζει τον τοίχο, κραυγή! Στο τέλος του κόσμου, είμαι εγώ, είμαι εγώ, είμαι εγώ! Translation: [Verse 1] They dress me in words that are not mine, they bind me to shadows of ancient gods. Their silence weighs heavy like stone, but my voice cracks the sky. [Pre-Chorus] You will not bury me, I am the storm. [Verse 2] They want the body to become a wall, they want the soul to bow low. But the fire that smolders in my chest is not quenched by law, not quenched by fear. [Chorus] Fire! It lights within my blood, Voice! It tears the wall apart, Cry! At the end of the world, it is me, it is me, it is me! [Verse 3] Tradition tightens like a chain, progress laughs like an empty mask. Two worlds collide within me, and I scream to shatter the lie. [Bridge] I am not the daughter who seeks silence, nor the woman who accepts shadows. I am the wind that tears down roofs, I am the river that swells and drowns, I am the hand that breaks the iron, I am the memory that burns through ages, I am the truth that never bows.