[Intro: the chopped qanun hook alone, then his voice] [Verse 1] Czterdzieści lat nad papirusem, lupa, pędzelek, kurz i cisza, aż przyszedł list, a w nim, o dziwo, siedem znaków zamiast pisma. Kot i iskra, koniczyna, słonecznik, dwie dłonie w serce, uścisk ręki i znów kot, jak pieczęć. I nic więcej. [Chorus] Miu, miu, tak pisali w Tebach, kiedy chcieli napisać „kot”, miu, miu, czytam twoje znaki od tyłu, od przodu i pod włos. [Verse 2] Champollion miał Kamień z Rosetty, trzy pisma na jednym kamieniu, a ja mam siedem małych znaków i ani słowa w tłumaczeniu. Słonecznik pewnie patrzy w słońce, koniczyna mówi „na szczęście”, a dwa koty po bokach, jak w świątyni, pilnują wejścia. [Chorus] Miu, miu, tak pisali w Tebach, kiedy chcieli napisać „kot”, miu, miu, czytam twoje znaki od tyłu, od przodu i pod włos. [Bridge: only sub bass and his voice] Nie proszę o list ani o wiersz, ani o kamień z trzema pismami, niech tylko raz, pomiędzy kotami, stanie jedno słowo. Samo. [Final Chorus: the full beat returns] Miu, miu, tak pisali w Tebach, kiedy chcieli napisać „kot”, miu, miu, czytam twoje znaki od tyłu, od przodu i pod włos. [Outro: the music stops, a woman whispers] (Miu.) [End]
