(INTRO — SPOKEN, intimate, low and restrained) En hoor jy... die magtige dreuning? Oor die veld... kom dit aan gedruis. Nie net die klank van ossewaens nie. Nie net voetspore uit ’n verre verlede nie. Dis ’n geskiedenis wat vra dat jy moet luister. (VERSE 1 — SUNG, slow, deep, emotional) Die gedruis van ’n volk wat laer trek onder Afrika se son, met weinig meer as geloof en moed en ’n droom wat moes begin. Want maklik was die pad nie, ossewaens oor berge, dae sonder water, nagte onder sterre, maar steeds... vorentoe. (PRE-CHORUS — SPOKEN, building slowly) Hulle het nie geweet wat eendag hier sou staan nie. Hulle het net geweet hulle moet bou. En hulle het. (CHORUS — SUNG, wide and powerful) Vandag staan daar stede waar eens net oop veld was. Waar hande geplant het, groei daar nou ’n land. Gestig... gevoed... geplant... Deur mense wat min gehad het, maar in alles geglo het. (VERSE 2 — SUNG, stronger) Hulle het paaie deur die leegte getrek, dorpe uit die grond uit laat groei. Met elke ploegvoor in die aarde het hulle hoop probeer saai. Geen groot beloftes, geen sekerheid, net hande wat moes werk en harte wat geweier het om op te gee. (BRIDGE — SPOKEN, stripped back) So lees weer my voorvaders se geskiedenis. Lees dit self. Kyk wat was van niks af opgebou. Kyk na die paaie. Die plase. Die dorpe. Die stede. En verstaan... Ja... verstaan hoekom DIE land vir ons ook belangrik is. (FINAL CHORUS — SUNG, huge emotional lift) Want elke klip dra ’n storie, elke pad dra ’n spoor. Elke hand wat ooit gebou het het iets agtergelaat. En hoor jy die magtige dreuning? Dis nie net die verlede nie... Dis die stem van alles wat nog voorlê. (OUTRO — SPOKEN, quiet, deliberate) Ons het geërf. Nou... moet ons bou.
0/500