Ανθίζουν ρόδα την αυγή με την δική σου σκέψη, κι ο λογισμός μου γίνεται... γλάστρα για να τα θρέψει! Στον φλογισμένο σου ουρανό θα βγω να ταξιδέψω κι άμα χαθώ στα νέφη σου... στα όρη σου...θα πέσω! Στον ουρανό της σκέψης μου κάθε βραδυά πλανάσαι, στο θολωμένο μου μυαλό... σου στρώνω και κοιμάσαι! Χρώμα θα κλέψω τ' ουρανού ροζ υφαντό θα αδράξω κι ουράνιο τόξο στα μαλλιά... μικρή μου... θα σου φτιάξω! ❤️
