
Wannst wieda do bist (Remastered)
I sitz im Wirtshaus, wo ma uns g'fundn ham, draußn brennt’s Licht, aber drinn wird's langsam warm. De Stimm im Kopf sogt: „Heit kummst wohl nimma mehr“, doch i wart a weng, vielleicht wird’s ja no wer. Jedesmal, wenn i ma denk, du bleibst heit wieder furt, geht d’Tür auf langsam leise — und i spür scho, wies mi rührt. Wannst wieda do bist, dann lacht mei Herz so laut, wia’s nur bei dir is, weil ma si so vertraut. Wannst wieda do bist, dann wird die Nocht erst schee, und i sog nur: "Bleib a bissl, bitte geh no ned". Ooooh—wannst wieda do bist… De Jackn hängt locker über dein linka Arm, du grinst so frech – mei Gott, des macht mi narrisch warm. Du sogst: „Heit hob i wieda viel zu spät kapiert, dass ois halb so schlimm is, solang i zu dir führ.“ Und i frog di ganz verstohlen, ob du heit länger bleibst, und du lachst nur und sogst leise: „Na sicher, wennst mi treibst.“ Wannst wieda do bist, dann spüt die Welt a Lied, des nur für uns zwoa durch de gonz Nacht zieht. Wannst wieda do bist, wird jeder Moment magisch, wia a Gfühl, des kummt und bleibt, ganz klassisch. Ooooh—wannst wieda do bist… Und wenn am Morgn a weng da Nebel hängt, und unsre Gschicht si wieder in die Stundn drängt, dann sog i: „Bleib no kurz, is ganz egal wohin,“ weil i ohne di ned ganz i selber bin. Wannst wieda do bist, dann tanzt mei Herz im Takt, wia’s nur bei dir is – völlig unverpackt. Wannst wieda do bist, dann spür i genau, du und i, des passt – für immer, gonz genau. Ooooh—wannst wieda do bist… Ooooh—bei dir bin i dahoam…

