[Intro - low spoken voice] Στα μάτια σου ο κόσμος ραγίζει, κι ό,τι αγγίζω γίνεται στάχτη. Μπαίνεις, φεύγεις, χωρίς να μιλάς, κι εγώ μετράω πληγές στο σκοτάδι. [Verse 1 - tight melodic rap] Μέσα μου άφησες πόρτα μισή, ούτε την έκλεισες, ούτε μπήκες. Μια μου λες “σ’ αγαπώ” στη σιωπή, μια με πετάς εκεί που με βρήκες. Κάθε σου βλέμμα μισή διαφυγή, λίγο με σώζει, λίγο με σβήνει. Λιώνεις σαν κερί, μα γυρεύεις φως, κι απ’ τη φωτιά μου ζητάς να σου δίνει. [Chorus - dark melodic hook] Αμφιβολία, πικρό μου ψωμί, με ποτίζεις σκοτάδι και λέω ζωή. Αμφιβολία, ποιον κρύβεις βαθιά; Στα όνειρά σου δεν χωράω πια. Αμφιβολία, με τρως σιωπηλά, σαν προσευχή που δεν φτάνει ψηλά. Αν η αγάπη σου μοιάζει φυγή, γιατί με κρατάς στη μισή σου ψυχή; [Verse 2 - darker rap delivery] Κάθε βράδυ στο στρώμα αφήνεις χειμώνα, κι εγώ φοράω τη μορφή σου ακόμα. Δεν λες αλήθεια — τη σπας σε κομμάτια, κι εγώ τα κουβαλάω σαν κρύα σημάδια. Μου δίνεις λίγο, μετά με ξεχνάς, λες και η καρδιά μου αντέχει στο χιόνι. Κι όταν γυρίζω να φύγω μακριά, κάτι δικό σου ξανά με καρφώνει. [Bridge - whispered tension] Με έβλεπες να σβήνω αργά, μα το περνούσες για ξένη συνήθεια. Κι όταν η νύχτα με έκανε σκιά, εσύ φοβόσουν να πεις την αλήθεια. Δεν ήμουν έρωτας, ήμουν κενό, κάτι που κράτησες για να μη μείνεις. Κι εγώ που ζήτησα μόνο ουρανό, έμαθα μέσα σου πώς να μη σβήνεις. [Final Chorus - wider emotional hook] Αμφιβολία, πικρό μου ψωμί, με ποτίζεις σκοτάδι και λέω ζωή. Αμφιβολία, ποιον κρύβεις βαθιά; Στα όνειρά σου δεν χωράω πια. Αμφιβολία, με τρως σιωπηλά, σαν προσευχή που δεν φτάνει ψηλά. Αν η αγάπη σου μοιάζει φυγή, γιατί με κρατάς στη μισή σου ψυχή; [Outro - spoken exhausted] Δεν με σκότωσε η αγάπη. Η αμφιβολία με έμαθε να ζω μισός.
