Kontrasto (Fonetika)

[Verso 1] Mi flustras al mi: ĉio estas en ord’ La mondo antaŭ mi drivas al malklar’ La ruĝ’ malrapide transiras al skarlat’ Kaj blu’ disverŝiĝas sur blankan papér’ Iam ĉiu rando staris en klar’ Ĉiu grajn’ de asfalt’ brilis al okul’ Ĉiu folivejn’ tremetis en verdaro Mi nombris kahelojn kurante sen halt’ Ĉio tra mi sonis per tro akra sent’ Ĉio havis nomon, formon kaj lok’ Sed nun la tago venas kun pli mola vent' Kaj ĉiu limo perdas sin en for’ [Antaŭrekantaĵo] Nun ĉio vestas sin per milda kolor’ Kaj ĉiu lim’ degelas kvazaŭ vapor’ Ne estas malbona, almenaŭ laŭ kor’ Jen nova nekonata mola kolorflu’ Paŝon post paŝ’ — nur spuro restas kiel ŝton’ Sub mia plando ankoraŭ parolas la ter’ [Rekantaĵo] Mi flustras al mi: ĉio estas en ord’ La mondo antaŭ mi drivas al malklar’ La ruĝ’ malrapide transiras al skarlat’ Kaj blu’ disverŝiĝas sur blankan papér’ Ne estas adiaŭ — mi scias en kor’ Nur filmo de memoro bruniĝas ĉe l’ rand’ Per nova nuanc’ mi pentras ĉi tagon Mia paletr’ ankoraŭ restas freŝa nun [Verso 2] Kiam mi aŭskultas, revenas fora melodi’ Fingropint’ sur muro trovas fridan ŝton’ Jes, mi ankoraŭ restas ĝuste tie Mi ja spiras, mi ja spiras en brust’ Ĝis falos la lasta travidebla gut’ Mi gardos ĉi-pejzaĝon profunde en okul’ Eĉ se la lumo ŝanĝas sin en silénto Mi restos ĉi tie ĝis la fina lum’ [Rekantaĵo] Mi flustras al mi: ĉio estas en ord’ La mondo antaŭ mi drivas al malklar’ La ruĝ’ malrapide transiras al skarlat’ Kaj blu’ disverŝiĝas sur blankan papér’ Ne estas adiaŭ — mi scias en kor’ Nur filmo de memoro bruniĝas ĉe l’ rand’ Per nova nuanc’ mi pentras ĉi-tagon Mia paletr’ ankoraŭ restas freŝa nun [Ponto] La sonoj de hieraŭ tremas en aer’ La muro sub la mano silentas kiel ŝton’ Mi ne perdiĝas, mi ankoraŭ estas ĉi Mi ja spiras, mi ja spiras en brust’ Kiam ĉio fluas, restas eta ver’ Ke mi vidas, sentas, paŝas plu sur ter’ [Fina rekantaĵo] Mi ridetas al mi: ĉio estas en órd’ La mondo antaŭ mi forglitas al malklár’ Se l’ estontec’ aperos en sepia lúmo Mi kantos en la mondo de disverŝíta ínk’ Mi ridetas al mi: ĉio estas en órd’ Eĉ se la vojo malaperas en malklár’ La lasta guto falos iam el okúlo Sed mia paletr’ ne sekiĝos sen kolór’ Paŝon post páŝ’ Paŝon post páŝ’