Wie hou jij vast door storm en tijden, wie laat je nooit meer van je zij? Hun stem en lach, hun stille lijden, blijven aanwezig, altijd nabij. Verdriet hoort bij het echte leven, bij wie bemint met open ziel. Het toont wat liefde heeft gegeven, en blijft bestaan, voorbij het doel. Een vriend, een broer, een stille leraar, een hand die jou ooit heeft geleid. Hun warmte blijft, hun woorden helder, hun echo klinkt door elke strijd. Verdriet hoort bij het echte leven, bij wie bemint met open ziel. Het toont wat liefde heeft gegeven, en blijft bestaan, voorbij het doel. Je moeder’s blik, je vader’s zinnen, een kind dat lacht, een liefde zacht. Ze zijn de sterren diep van binnen, ze geven zin aan elke nacht. En buiten bloed zijn daar de anderen, de zielsvriend die je nooit vergeet. Hun nabijheid tilt je verder, hun afwezigheid doet extra zeer. Verdriet hoort bij het echte leven, bij wie bemint met open ziel. Het toont wat liefde heeft gegeven, en blijft bestaan, voorbij het doel. Dus vraag jezelf: wie wil je dragen, wie laat je nooit meer uit je hand? Want liefde weegt, maar blijft een zegen, zij bouwt een brug naar nieuw bestaan. Hou van hen nu, wacht niet tot morgen, spreek je hart, wees niet te laat. Want wie je liefhebt, blijft je leven, zelfs als de wereld hen ooit weglaat.