[Verse 1] เราชนะก็เหมือนได้ปีกเพิ่มอีกหนึ่งคู่ ถ้าแพ้ก็เหมือนเรียนรู้ภาษาใหม่ของพื้นดิน เราชนะก็ได้เสียงปรบมือเป็นฝนฤดูร้อน ถ้าแพ้ก็ได้ความเงียบมานั่งข้างเตียง เราชนะก็เก็บดาวใส่กระเป๋านักเรียน ถ้าแพ้ก็เก็บหินก้อนแรกไว้สร้างสะพาน เราชนะก็วิ่งนำเงาของตัวเอง ถ้าแพ้ก็เดินจับมือเงานั้นแทน [Pre-Chorus] หัวใจไม่มีเหรียญรางวัล มีเพียงรอยเต้นที่เปลี่ยนจังหวะ [Chorus] ไม่ว่าเราชนะก็แพ้...เวลาอยู่ดี ไม่ว่าเราแพ้ก็ชนะ...ลมหายใจอีกครั้ง โลกหมุนโดยไม่เลือกข้างใคร มีเพียงเรา...ที่เลือกความหมายของการเดิน [Verse 2] เราชนะก็สอบผ่านประตูบานหนึ่ง ถ้าแพ้ก็พบหน้าต่างอีกบาน เราชนะก็สร้างชื่อให้ผู้คนเรียก ถ้าแพ้ก็สร้างตัวเองให้หัวใจรู้จัก เราชนะก็ยืนสูงกว่าความกลัวชั่วคราว ถ้าแพ้ก็รากลึกกว่าพายุทั้งฤดู เราชนะก็เห็นขอบฟ้าใกล้เข้ามา ถ้าแพ้ก็เห็นพื้นดินชัดกว่าเดิม [Bridge] ตั้งแต่เด็ก... เราชนะก็วิ่งกลับบ้านพร้อมรอยยิ้ม ถ้าแพ้ก็ซ่อนน้ำตาไว้หลังประตู เมื่อโตขึ้น... เราชนะก็แบกความคาดหวังเพิ่มขึ้น ถ้าแพ้ก็แบกคำถามเพิ่มขึ้น จนวันนี้... เราชนะก็ยังเป็นเพียงมนุษย์ ถ้าแพ้ก็ยังเป็นมนุษย์คนเดิม [Final Chorus] ไม่ว่าเราชนะก็แพ้...วันเวลาที่ไหลผ่าน ไม่ว่าเราแพ้ก็ชนะ...ประสบการณ์ที่เติบโต จักรวาลไม่ได้นับคะแนนของเรา มันนับเพียงว่า...เรายังกล้าออกเดินทาง ไม่ว่าเราชนะก็แพ้...ความเยาว์วัยเสมอ ไม่ว่าเราแพ้ก็ชนะ...ตัวตนที่แท้จริง
