Ik stond daar in de regen, zuiverde mijn ziel met tijd. Zag mezelf in elke druppel, niemand anders die mij leidt. Mijn schaduw op de muren, sterker dan de donkerste nacht. Met elke stap die ik zet, vind ik meer mijn eigen kracht. Ik ben de storm die nooit stopt, vecht voor wat ik wil en hou. Niemand die mij kan breken, als ik mijn eigen kracht ontvouw. Elke val leert me vliegen, opstaan is mijn tweede aard. In mijn hart een flinke vlam, want ik vind mijzelf dat waard. Schepen verbrand, maar ik vaar verder op een zee van durf en hoop. Met de wind als mijn bondgenoot, zet ik door, ‘k ben niet te koop. Ik ben de storm die nooit stopt, vecht voor wat ik wil en hou. Niemand die mij kan breken, als ik mijn eigen kracht ontvouw. © Artanne - 2025