Winter in der Südstadt Strophe 1 Et es Winter in de Südstadt, still un leis weed de Zick, dä Wind kütt üvve de Stroß, et Hätz kaal, winnisch Lück, Nur e paar Jestalte sin ungerwääs, et Petra luurt de janze Daach de Odem wie e Wölkche, steht et do bis in de Naach Refrain Winter in der Südstadt, alles su ruhig un janz hösch Schnee fällt leech vum Himmel, wie en schön Melodie Bonn es grau, ävver nit drüsch et Petra luurt, dä Schnee der spillt en Symphonie Strophe 2 Beim Zabi hängk e Schild: „Ferien“ — nix es op, de Düür es zo, de Stühl ston still, kee Bier, keene jot drop. Beim Lord es alles duster, nur e Lämpche brennt su kleen. et flackert wie en Hoffnung, die leis säht: Du bess nit alleen. Refrain Winter in der Südstadt, alles su ruhig un janz hösch Schnee fällt leech vum Himmel, wie en schön Melodie Bonn es grau, ävver nit drüsch et Petra luurt, dä Schnee der spillt en Symphonie Strophe 3 Dat Poppelsdorfer Schloss litt im Nebel, wieß vum Schnee, de Bööm stonn wie Jespenster, et es kalt, et däät wieh. Kaum eene jeht vürbei, nur Schritte, janz verlore, de Stadt hätt sich versteck, weed em Fröhjohr neu jebore. Bridge Un midden op de Stroß, do steht et Petra still, se luurt in all dat Leere, für se isset all e Spill Kauderwelsch, vill Blicke, su steht et do Mönchengladbach, jedes Mol wenn Schaefer do wor Letzter Refrain Winter in der Südstadt, alles su ruhig un janz hösch Schnee fällt leech vum Himmel, wie en schön Melodie Bonn es grau, ävver nit drüsch et Petra luurt, dä Schnee der spillt en Symphonie Outro Winter in der Südstadt, et wor su ruhig un kaal, Dä Schnee schmilz, is baal nit mih Bonn wor grau, die Zick die flüch baal is et vürbei, die Naach is still wie nie.


