%5 — Kapıyı Biraz Aralayayım 🖤🎲

[KAPIYI BİRAZ ARALAYAYIM] [INTRO — spoken] Aris: “Yağmur bahaneydi, mesele sendin yine…” Ne demek? General: Buna hazır değilsin. Bir koç için bile ağır. Ama… kapıyı biraz aralayayım. [VERSE] Bir ev vardı, ışığı yanardı. Sonra ışığın rengi değişti. Adres aynıydı, perde aynıydı, ama içeride mevsim değişti. Şiir denedim, sessizlik denedim, gitmeyi denedim. Her yol aynı karanlığa çıktı. Sonra masaya bir zar koydum. Bir yüzünde “git”, bir yüzünde “kal”. Arada kimsenin inanmadığı yüzde beşlik bir ihtimal. [CHORUS] Yağmur bahaneydi, mesele sendin yine. Ben ıslanmadım Aris, bir ihtimalin içinde yürüdüm. Çamur bahaneydi, mesele sendin yine. Zar taşlara çarptı, ben peşinden süründüm. Kayboldum, döndüm, kendimi şaşırdım. Ama yerdeki o küçük ihtimal için yanıyordum. [VERSE 2] Aris: “Ne attın?” General: Kendimi. Yol mayınlıydı. Bir doğru, iki yanlış. Sana giderken bazen senden uzaklaştım. Seni bulmaya çalışırken bazen kendimi kaybettim. Çünkü bazı kapılar sevgiyle açılmaz. Önce eski kilitlerin kırılması gerekir. [BRIDGE] Sonra bir sabah o evin ışığı yeniden yandı. Eski renkte değil. Daha sıcak. Daha derin. Daha kendinin. Aris: “Bütün bunlar benim için miydi?” General: Kapıyı aralayacağımı söyledim. İçeri alacağımı değil. [FINAL CHORUS] Yağmur bahaneydi, mesele sendin yine. Çamur bahaneydi, mesele sendin yine. Ben yüzde doksan beşe teslim olmadım. Kimsenin oynamayacağı yüzde beşi seçtim. Zar döndü… taşa vurdu… çamura düştü… Ben de düştüm. Ama sonunda kapı açıldı. Yağmur durdu. Işık yandı. Sen oradaydın. Gerisi… dosya.