--- **[Hook]** Het lijkt wel China 2.0, een wereld onder druk, Digitale paspoorten, privacy wordt een stuk, Geld digitaal, alles wordt gevolgd, alles wordt gezien, Hoe lang nog voordat we onszelf verliezen in de machine? **[Chorus]** De controle slokt ons op, het voelt als een gevangenis, Verkapte dictatuur, een sluipend kwaad dat zich verschans, Politieke oorlog, een strijd om de ziel van ons bestaan, Hoe lang nog voordat we allemaal onder die controle gaan? --- **[Verse 1]** Ik vraag me af: waar is mijn vrijheid gebleven? Ze zeggen dat het veilig is, maar ik voel de angst in mijn wezen, Ze volgen mijn stappen, mijn gedachten, mijn dromen, Het lijkt alsof mijn stem langzaam wordt weggedronken, verstomd in de woede. Geld dat digitaal wordt, geen cash meer om vast te houden, Het voelt alsof ik langzaam mijn controle moet laten vervagen, De staat als grote broer, maar ook als grote boeman, Hoe lang nog voordat ik mijn eigen keuzes niet meer kan bepalen, man? --- **[Hook]** Het lijkt wel China 2.0, een wereld onder druk, Digitale paspoorten, privacy wordt een stuk, Geld digitaal, alles wordt gevolgd, alles wordt gezien, Hoe lang nog voordat we onszelf verliezen in de machine? **[Chorus]** De controle slokt ons op, het voelt als een gevangenis, Verkapte dictatuur, een sluipend kwaad dat zich verschans, Politieke oorlog, een strijd om de ziel van ons bestaan, Hoe lang nog voordat we allemaal onder die controle gaan? --- **[Verse 2]** Ik voel de twijfel, de angst die me soms overvalt, Is dit echt de wereld waarin ik mijn kinderen wil laten groeien, hallo? Ze zeggen dat het beter wordt, dat we veiliger zijn, Maar ik zie de muren sluiten, en vraag me af: waar begint de grens? Het lijkt alsof onze vrijheid langzaam wordt afgepakt, In een wereld vol controle, waar niemand meer echt op wacht, Ik vraag me af: wie bewaakt de bewakers, die machtige stemmen? Zijn wij nog vrij, of zijn we slechts marionetten zonder wensen? --- **[Bridge]** Ik voel de woede, de frustratie die in me brandt, Omdat ik weet dat ik niet de enige ben die dit verzandt, We willen vrijheid, maar worden langzaam geketend, Hoe lang nog voordat we onze eigen toekomst niet meer kunnen bepalen? Maar in mijn hart blijft een sprankje hoop bestaan, Dat wij niet stil blijven, dat we opstaan, dat we gaan, Want diep van binnen weten we dat onze kracht ligt in onze stem, In onze vastberadenheid, in ons verlangen naar een nieuw begin. --- **[Outro]** Ze bouwen aan een toekomst zonder ons, zonder licht, Maar ik geloof nog steeds dat onze stem het recht, Is om vrij te zijn, om te leven zonder ketens, En dat we uiteindelijk onze eigen weg zullen vinden, zonder te vrezen. ---
