สาส์นแห่งจตุสโกฏิ

[Intro] เสียงนาฬิกานับถอยหลัง… ใจโลกสั่นไหว ศูนย์กับหนึ่งกำลังเลือกทาง… หรือจะดับไป [Verse 1] ห้องประชุมใหญ่ใต้โดมฟ้า สายตานับร้อยประเทศจ้องมา เสียงแห่งอำนาจตะโกนใส่กัน ใครจะอยู่… ใครต้องพัง เส้นแดงพาดผ่านมหาสมุทร คำขู่สะท้อนในทุกวินาที โลกทั้งใบเหมือนถูกขึงไว้ บนตรรกะที่ไม่มีทางหนี [Pre-Chorus] แต่มีเสียงหนึ่ง… นุ่มนวลแต่มั่นคง ไม่เลือกความกลัว… ไม่เลือกความคง ก้าวขึ้นกลางไฟแห่งความขัดแย้ง เพื่อบอกความจริง… ที่ไม่มีใครเห็น [Chorus] ไม่ใช่ศูนย์… ไม่ใช่หนึ่ง โลกไม่ต้องเลือกทางที่พังลง ยังมีหนทาง… ที่เรามองไม่เห็น สาส์นแห่งจตุสโกฏิ… เปิดประตูใหม่ให้เป็น ไม่ใช่แพ้… ไม่ใช่ชนะ แต่คือการอยู่ร่วมกันเหนือปัญหา เมื่อใจมนุษย์… ปล่อยอัตตาลง สงครามทั้งโลก… ก็ไร้ความหมายในพริบตา [Verse 2] โฮโลแกรมแสงทองลอยกลางฟ้า ลวดลายธรรมะถักทอปัญญา ไม่ใช่อาวุธ ไม่ใช่กำแพง แต่คือ “ทางเลือก” ที่ไม่ต้องแย่ง ตะวันตก… ตะวันออก ต่างมีเหตุผลในใจที่บอก ผิดก็มี ถูกก็มี แต่ไม่มีใคร… มองครบทั้งสี่ [Pre-Chorus 2] เมื่อความจริง… ไม่ได้มีด้านเดียว เมื่อทุกความคิด… ล้วนเกี่ยวเนื่องกัน โลกที่เคยแบ่งแยกด้วยความกลัว กำลังถูกเยียวยา… ด้วยการเข้าใจกัน [Chorus] ไม่ใช่ศูนย์… ไม่ใช่หนึ่ง โลกไม่ต้องเลือกทางที่พังลง ยังมีหนทาง… ที่เรามองไม่เห็น สาส์นแห่งจตุสโกฏิ… เปิดประตูใหม่ให้เป็น ไม่ใช่แพ้… ไม่ใช่ชนะ แต่คือการอยู่ร่วมกันเหนือปัญหา เมื่อใจมนุษย์… ปล่อยอัตตาลง สงครามทั้งโลก… ก็ไร้ความหมายในพริบตา [Bridge] ฝนหลวงโปรยลงกลางความขัดแย้ง ดับไฟที่แผดเผาทั้งสองฝั่ง พลังงาน… ถูกแบ่งปัน ไม่มีใครต้องแย่งชิงอีกต่อไป เมื่อทรัพยากร… ไม่ใช่เหตุแห่งสงคราม เมื่อปัญญา… ถูกเปิดให้ทุกคนใช้ นิวเคลียร์ในมือ… ก็ไร้ความหมาย เมื่อไม่มีเหตุผลให้กดมันอีกแล้ว [Final Chorus] ไม่ใช่ศูนย์… ไม่ใช่หนึ่ง แต่คือโลกใหม่ที่เราสร้างขึ้น จากสติ… จากการให้ จากหัวใจที่ไม่แบ่งใคร สาส์นนี้… ไม่ใช่แค่คำ แต่มันคือการกระทำของมนุษย์ทั้งผอง เมื่อเราก้าวข้าม… ความกลัวในใจ สันติภาพ… จะเขียนโลกใบใหม่ของเรา [Outro] นาฬิกาหยุดเดิน… สีแดงเลือนหาย เหลือเพียงแสงเขียว… ในหัวใจมนุษย์ สาส์นแห่งจตุสโกฏิ… ยังส่องทางไกล และโลกทั้งใบ… เริ่มหายใจอีกครั้ง