
De einfachn Leut De einfachn Leut wo sans, mir hod ma scho so oft gsagt, mei mir san einfache Leut. Do sogt mir ah Ingeneur, dem Häuser baun sei Hobby is, er is ah einfacha Mo. Drei moi im Jahr in Urlaub fahn, zwoa Autos, Hobbys ned grad wenig, is scho klar mir redn von de kloana Leut. Ih kenn Leut de ham ah Villa mit Swimmingpool, ah dickes Erbe im Gnack, viel Bares un ah unbandige Reiselust und wos sans, na klar einfache Leut, des muß scho so ah Kleinemannmanie sei. Wos san blos mir? Familie drei Kinder, kleines Angestelltengehalt, mir san de gesellschaftlichen Snobs, unsre Sprüng san überschaubar. Mir miaßn sparn wos nur geht, Gott sei Dank geht Goschn ohne Geld. Urlaub, wos is des, des Schenste is wann d Sonna scheint, Lago di Unterschleißheim unser Sommerdomizil. So schee da Sommer is, hoffentlich dauert er ned zlang. Stellns erna des moi vor, ah hoaßer langer Somma, jeden Tag ah Eis oder zwoa, zehn an der Zahl, eine Hitzewelle des war unser Bankrott. Mir san de wahren Ökos, des ist zu erwähnen obwohl ih des Ökogedusl gar ned mog. Doch solche wir uns miasns erst moi findn, bei uns werd ois recycled und bestens erhaltn, do werd scho beim Kaffa genau higschaut. De Mark drahn mir sieben moi um. De einfachn Leut des san mir, des trau ih mi so zu sagn. Wos ih ah Schand find, es gibt wirklich arme Leut, des hod scho gar nix mehr mit einfach zdoa. Der Stil von den meißten, de songn daß so einfache Leut san, spricht vom Gegenteil. Schon dats ned wanns moi einfach leben datn. Liaba weniger dafür um so bessa, mei Oma hod oft gsagt, mir san einfache Leut wos Billigs kenna mir uns ned leisten. So manchs moi merk ih von de wohlhabendn Leut an Neid auf uns, weil mir wos ham, des ma mit Geld ned kriang ko, Gott sei dank is ah so, wos is des blos?

