[Vers 1]: Vaknar í morgun, heimurinn er nýr, Göturnar þekkta, en hljóðin svo dýr. Andlitin þau sömu, en eitthvað er breytt, Skuggar úr draumi – för sem hafa leitt. Er þetta minn heimur, eða draumur ein? Veruleiki klofinn, í þokukenndu megin. Samsíða heimar, þar sem við höfum átt, Staðir svo fjarlægir, í hjartað samt mátt. [Viðlag]: Samsíða heimar, draumar án enda, Önnur „ég“, önnur hjörtu sem senda. Í draumum erum við, en í raun veröld hér, Stundum týnumst í óþekktri ferð. [Vers 2]: Draumar færa mér fólk sem ég þekki ei, Augun svo djúp, eins og ævinnar leið. Kærar sálir, frá lífi sem er fjarlægt, Hlýja í hjarta, í draumi sem varð lagt. Heimar svo líkir, en skuggarnir græða, Hendur snerta drauma, sem í myrkrinu bæða. Stundum snúum við heim, stundum förum í burt, Draumurinn leiðir, í fjarlægð með dult. [Viðlag]: Samsíða heimar, draumar án enda, Önnur „ég“, önnur hjörtu sem senda. Í draumum erum við, en í raun veröld hér, Stundum týnumst í óþekktri ferð. [Brú]: Hvað er draumur? Gluggi eða hlið? Er sannleikur leyndur, eða ljós sem við? Ef ég hverf, munt þú muna minn veg? Í heimi samsíða, þar sem tíminn leggst með. [Loka Viðlag]: Samsíða heimar, draumar án enda, Önnur „ég“, önnur hjörtu sem senda. Í draumum erum við, en í raun veröld hér, Stundum týnumst í óþekktri ferð. [Útgangur] (mjúkt, hljóðlátur): Ef ég sný ekki aftur, skaltu vita ég er hér, Undir himni þar sem draumarnir lifa sér. Samsíða heimar, eilífð og friður, Í heimi þar sem hjörtu slá – í von sem rís og fer.
