[Intro] (Pianino gra kroczący swing) (Głos 1: On mi jest winien! Głos 2: Nieprawda, to on ukradł!) [Verse 1] (Głos 1) „Rebe, posłuchaj, Herszko to szalbierz, pożyczył ode mnie rubli sto! Nie chce oddawać, w oczy się śmieje, robi mi w życiu same zło!” Rabin wysłuchał, westchnął głęboko, herbaty upił z cytryną łyk: „Wiesz co, mój drogi? Sprawa jest jasna. Ty masz rację, zamilknij w mig!” [Chorus] Oj, ty masz rację! Świętą rację masz! Po co te kłótnie, po co ten kwas? Rabin rozsądzi, rabin wie w mig, Każdy ma rację — i cichnie krzyk! [Verse 2] (Głos 2) Wpada wzburzony Herszko do sieni: „Rebe, to kłamstwo, to podły stek! Pieniędzy nie wziął, towar dał zgniły, przez niego straciłem cały wiek!” Rabin wysłuchał, brodę poczochrał, pokiwał głową raz i dwa: „Wiesz co, mój drogi? Masz świętą rację! Sprawa jest czysta, a nie zła!” [Bridge] (Żona Rabina – piskliwy, oburzony głos) Wychodzi rebe-cyc z kuchni ze ścierką: „Mosze, ty chyba rozum straciłeś! Jak obaj mogą mieć dzisiaj rację, Gdy mówią sprzecznie, a tyś ich chwalił?!” Rabin popatrzył na swoją żonę, Poprawił jarmułkę, pomyślał chwilę... [Chorus] (Rabin) „Wiesz co, Cylu? Ty też masz rację!” Oj, ty masz rację! Każdy rację ma! Niechaj na zgodę orkiestra gra! [Outro] Wszyscy zadowoleni, nikt nic nie dostał, Ale rabin w zgodzie z całym światem został!
