<verse> Wyszło słońce nad stodołę, osuszyło ranną rosę, Każdy niesie swoją dolę, ja swój własny los tu niosę. Płynie rzeka, kamień mija i nie pyta o kierunek, Raz cię życie w pół wywija, raz ci daje podarunek. <chorus> A czas leci, woda płynie, co ma minąć, to przeminie! Raz na górze, raz w dolinie, tak to bywa w tej krainie. Nie pytaj o to, co tam w dali, póki ogień w sercu pali, Póki niosą nasze nogi, póki sen nie zmorzy błogi! <verse> Co zasiali, pozbierali, pusty kielich, pełna chata, Ludzie zawsze coś gadali, tak od lat, do końca świata. Ktoś się śmieje, ktoś zapłacze, a ja w kącie cicho marzę, Wkrótce będzie znów inaczej, słońce znów opali twarze. <chorus> A czas leci, woda płynie, co ma minąć, to przeminie! Raz na górze, raz w dolinie, tak to bywa w tej krainie. Nie pytaj o to, co tam w dali, póki ogień w sercu pali, Póki niosą nasze nogi, póki sen nie zmorzy błogi! <verse> Wiatr zawieje od zachodu, listek z drzewa znów upada. Nie ma ognia bez powodu, nie ma echa, gdy nie gadasz. Wszystko było, wszystko będzie, koło się na piasku kręci, Jeszcze znajdziesz swoje szczęście, jeszcze wrócą Twoje chęci. <chorus> A czas leci, woda płynie, co ma minąć, to przeminie! Raz na górze, raz w dolinie, tak to bywa w tej krainie. Nie pytaj o to, co tam w dali, póki ogień w sercu pali, Póki niosą nasze nogi, póki sen nie zmorzy błogi!
