
Gschaftlhuberei Welch eine Gschaftlerei, solch ein Gschaftlhuber, moant immer seinen Senf dazuageben z`müassn. Welch ein Überdruss, für erm wohl ein Muss. Er merkt gar ned, wia ma über erm lacht, vorher erm no so hoibat ernst anschaut. Eine Gschaftlhuberei, die der betreibt und er moant ah no, ma glabt erm, wos er gschaftig an d`Leut bringa möcht. Sogst erm, jetzt hoid moi dein Rand, woaß er scho wieder wos er song muass um weiterreden z`derfa. Eine Gschaftlerei, wenn er wenigstens wüsst, um was er gschaftln duat. Diese Gschaftlhuberei maßt an, nimmt an, hat`s ghört und gsehn und weiß doch nichts. Weiß der Gschaftlhuber wirklich was? Wer glabt des dann? A Gschaftlhuber gwiss ned, sondern nur ein bis dahin Unbedarfter.

