
Huñvreoù ac'hanout
En silvidigezh e welan ac'hanout o chom. Huñvreal ez on kar ac'hanout. Ur garantez na dremenio biken. Huñvreoù eus ar garantez etre hon daou, Ur gevredigezh kreñvoc’h eget ar bronzez. Huñvreoù eus ar gwiñver flour, Ma tommder a stok ac’hanon evel an heol. Huñvreoù eus da lagad kaer, A gomz hep gaou ebet. Huñvreoù ac’hanout, levenezus, Pa c’hoarzhes, me a nij. Huñvreoù eus da zorn tomm, A ro frealzidigezh hep ger ebet. Huñvreoù eus ar traezhenn goullo ha sioul, Ma pazioù a oa kenet gant da re. Huñvreoù eus da vouezh ken dous, A huanadeg en noz sioul. Huñvreoù eus da c’hwezh tost, A chom, zoken pa n’on ket gantout. Huñvreoù eus un dañs ganit, Dindan ar stered, sioul ha feal. Huñvreoù eus un ti, un domani, Ma vev ar garantez, ha ne dremen ket. Huñvreoù eus da c’hoarzh sklaer, A sklerenna pep skeudenn. Huñvreal ez out e-kichen din, En sioulder an noz, ken tost. O, ar huñvreoù kaer-se, E huanadont en va soñjoù. Pet a vo c’hoazh da zont? Spi am eus e c’hortozint da viken.

