Rothschilder’e Açık Mektup

Sayın Rothschilder, Sayın Rothschilder, Kahırımdan bu satırları yazarken elim titriyor, gözlerim yaşlarla dolu, dilim düğümlü... Nasıl başlar, nasıl biter bu mektup, bilemiyorum. Zira ne gönlüm ne de kalemim, böyle bir elemi taşıyacak kadar kuvvetli. Bunca birikim, bunca ilim, bunca sermaye... Ve siz ne yapıyorsunuz? Oturup, bu dünyanın çürümüşlüğüne sadece seyirci kalıyorsunuz! Kahırımdan bu satırları yazarken elim titriyor, gözlerim yaşlarla dolu, dilim düğümlü... Nasıl başlar, nasıl biter bu mektup, bilemiyorum. Zira ne gönlüm ne de kalemim, böyle bir elemi taşıyacak kadar kuvvetli. Bunca birikim, bunca ilim, bunca sermaye... Ve siz ne yapıyorsunuz? Oturup, bu dünyanın çürümüşlüğüne sadece seyirci kalıyorsunuz! Neden bir kurdele kesmiyorsunuz, Rothschilder? Evet, bir kurdele! Bir üniversitenin kapısında, bir kliniğin açılışında, umut veren bir tabelanın gölgesinde... Neden ilimle, irfanla, iyilikle bir han açmıyorsunuz? İnsanlığa şifa sunacak bir kapıyı aralamıyorsunuz? Neden bir kurdele kesmiyorsunuz, Rothschilder? Evet, bir kurdele! Bir üniversitenin kapısında, bir kliniğin açılışında, umut veren bir tabelanın gölgesinde... Neden ilimle, irfanla, iyilikle bir han açmıyorsunuz? İnsanlığa şifa sunacak bir kapıyı aralamıyorsunuz? Bakınız, insanlık perişan! Bir yanda ruhları tarumar olmuş gençler, diğer yanda çaresizlikle kıvranan analar, babalar... Psikolojiye, terapiye, şifaya aç milyonlarca insan... Bizler, kliniklerin dört duvarı arasında gücümüz tükenene kadar bu devasa yangını söndürmeye çalışıyoruz. Ama sizin gibi bir kudret abidesi, bir adım atsa, inanıyorum ki bu yangını küllere çevirir! Bakınız, insanlık perişan! Bir yanda ruhları tarumar olmuş gençler, diğer yanda çaresizlikle kıvranan analar, babalar... Psikolojiye, terapiye, şifaya aç milyonlarca insan... Bizler, kliniklerin dört duvarı arasında gücümüz tükenene kadar bu devasa yangını söndürmeye çalışıyoruz. Ama sizin gibi bir kudret abidesi, bir adım atsa, inanıyorum ki bu yangını küllere çevirir! Sizi belagatle kınamıyorum, hayır! Benim derdim, bir sitemdir. Kalbimin kırık telinden bir çığlıktır: Rothschilder, bir çınar olun! Toplumun gölgesinde nefes alacağı bir çınar... Bir üniversite açın, bir klinik kurun, insanlara dokunun. Sizin adınız bir asır, belki de bin asır unutulmaz, gönüllerde taht kurar. Sizi belagatle kınamıyorum, hayır! Benim derdim, bir sitemdir. Kalbimin kırık telinden bir çığlıktır: Rothschilder, bir çınar olun! Toplumun gölgesinde nefes alacağı bir çınar... Bir üniversite açın, bir klinik kurun, insanlara dokunun. Sizin adınız bir asır, belki de bin asır unutulmaz, gönüllerde taht kurar. Unutmayın, Rothschilder! Sermaye sadece banka hesaplarında değil, insanların kalbinde biriktirilir. Ve sizin kalbinizden akan bu sitem dolu çağrıyı duyup, ilim ve vicdanla birleştirirseniz, asıl serveti işte o zaman kazanırsınız. Unutmayın, Rothschilder! Sermaye sadece banka hesaplarında değil, insanların kalbinde biriktirilir. Ve sizin kalbinizden akan bu sitem dolu çağ