Gerek kalmadı ki başka cümlelere, kelimelere, harflere... Soluğum desem, öylesine gereksiz ki, o bile. Ama işte, insan olmak, dolup dolup taşar öylesine, sessizce Bazen çağlar durur, bazen durağan bir göl böylesine Aşk'tır adın şu an ve Sevmek oldu bu an Bazen geçen duran Zaman arada da Sonsuzluk, durağan Kimi zaman Sitemim olur çağlayan, değil ki ne ona ne buna soran Biz olmak işte, benimle ve seninle Yalnız hislerimiz mi ki bizi bize bağlayan? Değil. Yalnız düşüncelerimiz mi ki bize böylesini yaşatan? Değil. Yalnız birtakım sebepler, şartlar mı ki? Şu anımızı var eden? Değil. Tanrı mıdır peki adına anlam bu anın? Değil. Bilgimiz midir ki böylesine var eden buram buram? Değil. Değil işte. Hiçbir şey değil. Her şey mi peki? Kim bilir... Bunca harf, bunca sözcük, bunca cümle dahi gereksizken soluğumla birlikte bile Ne diye parmaklarım dokunur peki şu klavyeye? Taşmak işte, bunca sınırlılığın göbeğinde Coşmak işte aslında tüm sınırsızlığımızın gölgesinde Peki zan mıdır bir sonu olduğunun bunun? Zanna sebep olan bir biz var olmadı ki bu koca alemde. Evet ya o yüzden, zandır delicesine ve kimsesizce Bir sonu yoktur bunun hiçbir koşul, hiçbir ahvalde Bir sen var, bir ben çünkü var olmayan bile diyesiye Ama varız, ama biriz, ama delicesine seviyoruz işte. Ama biziz, ama böyleyiz, ama öyle de olacağız işte İnanç mı bu peki? Pek ala inanç işte: Elini tutabileceğime, soluğunu paylaşabileceğime, yıldızlara bakabileceğimize... Duyduğum bir inançtır bu Olmasa da olur mu? Olur ya olmaz olur mu Ben yine tutarım elini, yine paylaşırım nefesini, yine bakarım yıldızlara.... seninle ki. Öylesi bir inanç işte, öylesi gerekli, böylesi gereksiz. Ama ne yaparsın; sevmek bizim için böyledir işte Oncasına zarar, buncasına problem olmak zorunda olan Oncasına arıza, buncasına zarar sunmaya meyilli olan Oncasına zehirli, buncasına ilaç gibi sunulan Ama işte, biz ne oncasıyız; ne buncasıyız Biz demek dahi yetiverir, yok olmayız Seni seviyorum demekten, sana aşığım demekten Değil ki sıkılmak, bunalmak... Nefes almaktan, nefes vermekten, değil ki geri durmak... Değil işte. Eliram Nefesim Ruhum... Ben senin olabilirim, sen de benim her daim. Hatta kim bilir... Belki de şu koca alemde; belki de şu büsbütün tarihte bir tek: Ben senin olabilirim, sen de benim her daim.
0/500