(Zwrotka 1) Ściany krwawią… pamiętasz? Popiół szepcze imię — „wróć…!!!” Maszerują blade cienie, Niosąc rozkaz, niosąc ból… Niebo pęka jak modlitwa, W której nikt nie słyszy słów. Świat się wali… krok po kroku… W własną śmierć. W własny grób. (Pre-Chorus) Każda prawda, którą chronisz, Płonie! Wśród tyranów dróg. Sprawiedliwość pełznie, drżąc, Jakby prosiła:..... „Powiedz… dość!” (Refren) Witaj w imperium pustki! Gdzie umarli prowadzą tłum… Gdzie anioły dławi cisza, A Boga nie ma... już nawet tu!?..... W tym imperium pustki… Korony z kości nosimy....... jak widma dawnej chwały...... (4 s brake) Jeśli zbawienie miało sens .... to czemu wciąż idziemy dalej?! (slow instrumental break) (Zwrotka 2) Dzieci kreślą swoje granice W prochu bezimiennych snów… Władcy karmią nas obietnicą, Która więzi każdy ruch. Drżące bębny losu krzyczą: „Nie ma światła! Nie ma gwiazd!” Kto orzeka wyrok? Kto?… Gdy każdy z nas jest już blizną lat. (Pre-Chorus) Każda przysięga tonie w kłamstwach, Każde „wierzę” — traci blask… Nadzieja… ostatnia latarnia… Dogasa w milionach gasnących gwiazd. (Refren) Witaj w imperium pustki! Gdzie umarli prowadzą tłum… Gdzie anioły dławi cisza, A Boga nie ma ..... już nawet tu?..... W tym imperium pustki… Korony rdzą zdobione dźwigamy… jak cienie minionej chwały.... (4 s brake) Jeśli zbawienie miało sens .... To czemu idziemy dalej?! Dokąd!? (Bridge) Nie ma proroków… Nie ma znaków… Tylko dym, w którym tonie prawda… Piszem własną apokalipsę W księgach, gdzie krzepnie nasza krew. (Refren końcowy) Witaj w imperium pustki… Gdzie jutro nigdy nie nadejdzie... - Gdzie ziemia traci własny rytm... A ogień uczy się naszych imion….. - W tym imperium pustki .... Jesteśmy duchami, co nie milkną! - A echo naszej porażki to jedyne światło..... które jeszcze drży… (Outro) A gdy ostatni dźwięk opadnie w pustkę, a światło zgaśnie pod ciężarem snów — staniemy w ciszy, na granicy nicości, czekając… aż pochłonie nas mrok.
