
Im Cafehaus nimma Sitzn`S nimma im Cafehaus? War neulich am Marienplatz in der Früh, sans nimma am Stammplatz? Nach eahna hod ma d`Uhr stelln kenna. Vui neue Bedienungen. Sitzns nimma im Cafehaus, schreims überhaupts no? Sie, ih hob fei den Gedichtband aus zwoatausenddrei von eahna no, sogar den aus zwoatausend no, wo`s ma gschenkt ham. Hams scho recht ghabt. Hod ned der oane Politiker eahna ollweil gschriebn und sie ham eahm gsogt, des wos heut bittere Realität is. Schod dass nimma täglich ins Cafehaus gehn, ma findt sie ah nirgends in dene zutode zuagschüttn Internetforen oder Facebooks und so weiter. Do hams recht, bleims ehnana Art treu. Ah wos, ab und zua wenns de unflexiblen Arbeitszeiten von eahnan Arbeitgeber zualassn, dann sands in Freising? Do gibts ah Cafehäuser? Und früher hams do ah scho an Haufa gschriebn? Bleims dabei, ausm seidnen Fodn ko ah wieder ah richtiger Strick wern. Sie ham ah no zwoa größere Projekte in da Hinterhand, so richtig aufwändige Gschichtn. Na ja, und d`Kinder sand ah boid außer Haus, nacha werds ah wieder anders ausschaun. Sie ham ja sowieso so an großen Fundus. Seit wann nomoi schreim`s? Wos seit neunzehnhundertvierundachzig? Dann ham`s ja boid dreißig jähriges Schreibjubiläum. Sie schreim ja ned nur im Cafehaus, da Untertitel lautet ja ollweil bestimmt no „Aus`m Cafehaus und anderswo.“ Anderswo is wohl grod der See, ja der See, seit ih sie kenn, immer da Sommerfrischler. Wo sand denn eahnane Töchter, wia oid sand`s denn? Wos zweiundzwanzig einundzwanzig und fast zwanzig, ned schlecht und eahna Frau, immer no beim Doktor? Ah ha nimmer in Unterschleißheim, so so und sie heut alloa am See. Ah ja, um zwölf Uhr müassns in da Arbeit sein. Na dann hättn`s heut ja ins Cafehaus gehn können. Z`sche, s`Wetter ausnützn, wer woaß wia langs sche bleibt. Servus und bitte schreims weiter.

