Kahve soğudu. Oda sessiz. Ama nedense… bütün bu sessizliğin içinden… seni hâlâ duyabiliyorum. Kalp atışın… hemen yanımda. [Verse 1 — kırılgan, melankolik] Sabah kahvesi soğuyor, tadı inceliyor, kahkahalarımızın yaşadığı yerde boş tabaklar duruyor. Bir süre birbirimizin içinden geçip bakıyoruz, gülümsemek için eski anıları giyen yabancılar gibi. Gözlerinde hâlâ uyuyan bir gül var, kışın bile saklayamadığı küçük bir renk. Ve hiç söylemediğimiz bunca şeyin altında… içimde bir şey hâlâ sönmeyi reddediyor. [Pre-Chorus — hafif kalp atışı girer] Dünya karardığında ışığını ben tuttum. Şimdi kulak veriyorum unutulmuş tek bir kıvılcıma. Belki günah ne senindi ne benim… Belki aşk zamana karşı savaşmaktan yoruldu. Belki vedaya ihtiyacımız yoktu. Belki… sadece bir geceye daha ihtiyacımız vardı. [Chorus 1 — kontrollü, daha sıcak] Kalp atışına düşüyorum… Kalp atışı… kalp atışı… Kırık bir aşk bile hâlâ bu kadar tatlı duyulabiliyor. Döne döne ışığı arıyoruz, sabah doğru gelene kadar tutunuyoruz. Kalp atışı… Bu gece kaybolma. [Instrumental Transition] Piyano devam eder. Altına boğuk bir kick girer. Boom… boom… boom… boom… Fender Rhodes cevap verir. Yumuşak bas girer. Hüzün artık hareket etmeye başlar. [Verse 2 — groove açılır] Cuma ışıkları, herkes ağır ağır akıyor, kaldırımdaki yağmur gümüşü altına çeviriyor. Sonra sen gülümsedin… ve odanın şekli değişti, sanki biri göğsümün içinde bir pencere açtı. Kahveler gece yarısı sürüşlerine dönüştü, iki yorgun ruh gülerek yeniden hayata döndü. Her hikâye seni biraz daha yaklaştırdı… Ve birden… daha fazlasını istedim. Biraz daha. Sadece biraz daha. [Pre-Chorus 2 — beat yükselir] Bana bak. Neredeyse bunu kaybediyorduk. Kendine bak. Hâlâ buradasın. Belki aşk kusursuz zamanlama değildir. Belki aşk… ritmi yeniden bulmaktır. [CHORUS 2 — Kalp Atışı tam açılır] Kalp atışına düşüyorum! Kalp atışı! Kalp atışı! Her küçük an şimdi daha tatlı geliyor. Döne döne ışığın içinde dans ediyoruz, sabah parlayana kadar tutunuyoruz. Oh-oh… oh-oh… Kalp atışınla dans ediyorum. Oh-oh… oh-oh… Ayaklarımın altındaki ritim sensin. Kalp atışı… kalp atışı… Gel benimle dans et. [Instrumental — sıcak melodik dans bölümü] Parlayan synth’ler. Hafif Arap esintili vokal süslemeleri. Piyano altta kalır, iki dünyayı birbirine bağlar. Kadın ad-lib Mmm… Ahh… Kalp atışı… Kal… [Bridge — müzik tekrar çekilir] Gerçekten bu kadar kolay mıydı neredeyse bırakıp gitmek? Ateşin sönüşünü izleyip küllere yuva demek? Söyleyemediğimiz sözlerden neredeyse bir mezar yaptık. Aşkımızı neredeyse düne çevirdik. Ama bak şimdi bize… Hâlâ buradayız. Hâlâ aptalca cesur. Hâlâ insan. Hâlâ birbirimize yakın. Belki aşk budur— hiç dağılmamak değil… yıkıntıların içinden birinin kalp atışını duyup… kendi kalbini tanımaktır. [Build — kalp atışı duygusal olarak hızlanır] Kalp atışı… Seni tanıyorum. Kalp atışı… Sen beni tanıyorsun. Kalp atışı… Artık kaçmak yok. Kalp atışı… Yaklaş bana. [FINAL CHORUS — büyük, sıcak, yükselen] Kalp atışına düşüyorum! Kalp atışı! Kalp atışı! Ve birden dünya tamamlanmış gibi geliyor. Karanlığı aldık, ona parlamayı öğrettik, dünü başka bir ışığa çevirdik. Kalp atışına düşüyorum! Kalp atışı! Kalp atışı! Her yara başka bir ritim öğrenmiş. Tutamayacağımız hiçbir söz vermeyelim… Sadece kal burada, bu gece, ve benimle dans et. Oh-oh… oh-oh… Kalbin kalbimin yanında. Oh-oh… oh-oh… İki kusurlu kalp kusursuz zamanı tutuyor. [Final Refrain — katmanlı kadın vokaller] Kalp atışı… kalp atışı… Acıdan tatlıya. Kalp atışı… kalp atışı… Sessizlikten ritme. Kalp atışı… kalp atışı… Neredeyse bırakıp gitmekten… hiçbir şeyin büyümeyeceğini sandığımız yerde aşkı yeniden bulmaya. [Outro — beat kaybolur, ilk piyano geri gelir] Kadın — fısıltı Ne büyük günah olurdu… bir kalp atışı daha dayanmadan çekip gitmek. Kahve hâlâ soğuk. Gece neredeyse bitti. Ama sen buradasın. Ve nedense… bütün oda aşk kokuyor. Kalp atışı… Kalp atışı… Mmm… Kal.
