Ο φάρος που κοιτάς είναι της συμφοράς Τη μια ανάβει και την άλλη σβήνει Ξέρεις σε μια βραδιά Πόσα βαριά σκαριά Βυθίστηκαν στα βράχια του Χωρίς καμιά ευθύνη Κανένας δε μιλά… κανένας… Φάρος της συμφοράς… Στημένος μπρος στα βράχια φονικά… ..,μα και Επιτηδευμένα Κανείς ποτέ εδώ δεν έχει την ευθύνη Κι αν είσαι ναυτικός ας γίνει ότι γίνει Ο φάρος που κοιτάς νομίζεις πως αν πας σε λάθος δρόμο θα προλάβει να σε σώσει Μα εκείνος είναι εκεί και θέλει προσδοκεί Να βρει κατάλληλη στιγμή να σε τελειώσει Κανένας δε μιλά… κανένας… Φάρος της συμφοράς… Στημένος μπρος στα βράχια φονικά… ..,μα και Επιτηδευμένα Ο φάρος της σιωπής σαν έρθεις και τον δεις Σου μοιάζει όμορφος και προστατευτικός Κι όταν τον μπιστευτείς Να ξέρεις πως θα βρεις Τον θάνατο εμπρός σου δυστυχώς.
0/500