Malujesz obraz, który nie ma ram

Malujesz obraz, który nie ma ram Piszesz powieść bez ostatniej strony Budujesz dom, w którym nie ma drzwi Bo drzwi to koniec — a koniec zabroniony Dziecko w szkole rysuje wciąż i wciąż Nie kwiat, nie dom — sam gest jest celem „Proces jest ważny" — mówi mu głos A ono nie wie, co jest dziełem Wszystko płynie, nic nie stoi Wciąż się zaczyna — nic się nie kończy Nie budujemy — tylko tkamy Pajęczynę zamiast ścian Bo skończone nie przynosi Stałych przelewów, wiecznych zysków Więc płyniemy — bez przystani Dalej i dalej — w pustce, w otchłani Jesz, ale nie dla ciała — dla wrażeń Kochasz, lecz nie dla lat — dla chwili Programujesz dla zabawy — nie by coś działało Bo ważny jest proces, nie wynik, nie dzieło Uczysz się wciąż — lecz nie by wiedzieć Szkoła tak zbudowana, byś nigdy nie pojął Subskrypcja na życie, rata na sens Wszystko wynajmowane, nic nie Twoje I nazywają to wolnością, postępem A to tylko młyn — i my w nim stojem' Wszystko płynie, nic nie stoi Wciąż się zaczyna — nic się nie kończy Nie budujemy — tylko tkamy Pajęczynę zamiast ścian Doświadczasz — nie rozumiesz Czujesz — nie pojmujesz Wszystko jest chwilą, która zaraz zgaśnie Performance życia — nic nie zostanie A kiedyś człowiek kładł ostatni kamień I mówił: „Zrobione. To jest moje." I stało sto lat — i jego nie było Ale został ślad — że kiedyś tu stał ktoś Wszystko płynie, nic nie stoi Wciąż się zaczyna — nic się nie kończy Nie budujemy — tylko tkamy Pajęczynę zamiast ścian Bo skończone nie przynosi Wiecznych kliknięć, wiecznych zysków Więc płyniemy — bez przystani Płyniemy wciąż Bez Celu Zadanie nigdy nie skończone... Nigdy nie Twoje... Marzenia nigdy nie osiągnięte... Nigdy nie zjednoczony... Na zawsze rozproszony... Nigdy... nie...