[intro:saxophone ambient, emotional ] [chorus] male:( baritone) Адзічэў Захараў лес. Занудзіўся ў ім Бес. І рашыўся -мабыць з гора, На паездку ён да мора. [Verse 1] male:(bass) Бес звярнуўся да дзяўчынак, Маладых у турбюро. І сказаў: “Мне ўсё адно Дзе пагрэць на пляжы косць. Не хапае ўжо злосць Жыць у лесе, бы бірук. Быў раней я Бес-пастух , Вурдалакаў ладнай стаі, Але тыя пазнікалі. Так што патрабую двіж, І каб не шумеў камыш!” [chorus] male:( baritone) Адзічэў Захараў лес. Занудзіўся ў ім Бес. І рашыўся -мабыць з гора, На паездку ён да мора. [Verse 2]male:(bass) За наяўную аплату Тур купіў ён у Вануату... Ацаніў пясчаны пляж, Выклікаў ажыятаж У дзяўчат на лежаках, Бо яны ў мужыках Разбіраліся няшыбка: Позірк, уздых, адна ўхмылка, І ідзе Бес у пакой З дамай дужа неблагой. [chorus] Адзічэў Захараў лес. Занудзіўся ў ім Бес. [Verse 3] male:(bass) Там шампанскае, цукеркі, На балконе пасядзелкі. Бес размяк і разамлеў, Азірнуцца не паспеў, Як зрабіўся стыльным мачо, Па якім кабеты плачуць. [chorus] male:( baritone) Адзічэў Захараў лес. Занудзіўся ў ім Бес. [Verse 4] male:(bass) Стаў ён у бары завісаць, Дзевак ромам частаваць, Ліць ім у вушы пра каханне, Грошы браць на пражыване, У рытм жыцця такі ўцягнуўся. У лес Бес болей не вярнуўся. Жыць застаўся у Вануату І дае ўсім параду: “Калі нешта вам не ў кайф, То жыцця мяняйце вайб!” [chorus] male:( baritone) Адзічэў Захараў лес. Занудзіўся ў ім Бес. І рашыўся -мабыць з гора, На паездку ён да мора.
