[Intro - Female ethereal] Γυμνή Ψυχή… [Verse 1] Χάραξα την ψυχή μου με χειρουργική ακρίβεια Μετέτρεψα κάθε πληγή σ’ ένα ιδιωτικό σύμπαν Πληγωμένος ποιητής, χαρισματικός κι αδυσώπητος Κυνηγώ την αρμονία που ο κόσμος δεν γνωρίζει [Verse 2] Ο μόνος μου νόμος η Απόλυτη Αλήθεια Η τελειομανία με κόβει σαν ξίφος, κομμάτια Στο ιδιωτικό νεκροταφείο θάβω το Φως μου Μαζί με τα όνειρα που έκανα για σένα Γονατιστός και Θλιμμένος, αντικρίζω μπροστά μου Ζωντανά και θαμμένα να φωνάζουν: Που είσαι; Έλα βγάλε μας έξω! Γυρνάω κάθε νύχτα για να νιώσω τη μνήμη . Και ακούω την Ηχώ τους να λέει: Δεν πεθαίνω σου λέω! Μ’ ακούς; Εγώ θα ζήσω! [Verse 3] Να σκύβω με έμαθες χωρίς καμία μάχη Στο δικό σου Πενήντα-πενήντα Ψυχή μου Χωρίς παρακάλια, χωρίς δάκρυα τη νύχτα Παίρνω τον πόνο και τον κάνω ησυχία Γαλήνη, Αρμονία στη σκέψη σου βρίσκω Σ’ αυτό το κενό σου έγινα ιππότης Με πανοπλία δική μου, τον σεβασμό τον δικό σου [Bridge] Ο μύθος που έχτισα με περικλείει σαν κάστρο Πεινασμένος για σύνδεση, τρομαγμένος για ελευθερία Σύγχρονος μυστικιστής με μία Ελπίδα Φορώντας τα Πέδιλα της Ελευθερίας Να αποκόψω τα ψέματα της Κοινωνίας Με την Λεπίδα της ποίησης σαν θεραπεία [Verse 4] Βαθύς και απαιτητικός, ευαίσθητος και σκληρός Πάνω απ’ όλα στον εαυτό μου, σπάζοντας κάθε κανόνα Ποτέ δεν σου είπα πως είμαι εύκολος άνθρωπος [Outro - Female + Male] Για όσο εσύ θες, θα είμαι μαζί σου Αυτοί που δεν με ξέρουν απλώς με κοιτάζουν Μα εσύ που με βλέπεις και ξέρεις εμένα Να πεις να ακούσουν, να το μάθουν και οι άλλοι Στη Γη ένας Ύμνος είναι εκείνος Γυμνός θα βαδίζω σαν την Αλήθεια Γιατί μου έκλεψαν τα ρούχα με τα ψέματά τους Σου αρέσει Ψυχή μου η γυμνή μου ψυχή;
