Vervaag

ek staan in hierdie lig en dit maak my al minder nie seer nie net minder die kleur van jou stem het ek begin vergeet voor jy opgehou het om te praat ons was hier ek sweer ons was hier die mure weet dit nog die dak sal dit hou nadat ons dit loslaat die snare loop oor mekaar soos water oor water soos een herinnering wat in 'n ander inval en albei verander ek wil nie vashou nie ek wil net langer kyk voor die lig verskuif en alles anders lyk ons was hier ek sweer ons was hier die mure weet dit nog die dak sal dit hou nadat ons dit loslaat dis hartseer, dis maar net hoe dit lê dis hoe tyd die waarheid sê stadig sonder waarskuwing sonder wreedheid bly net vaag genoeg om mooi te bly