
[Intro: Energetic guitar strumming] [Stanza 1] Sa gitna ng Panggasinan, may bayang kay ganda Ang tawag ay Ma-ngaldan, sikat sa buong bansa Ngunit teka muna, saan nga ba ito nagmula? Maraming kuwento, pati lola ko’y nalilito na! [Stanza 2] Sabi ng matatanda, dahil daw sa “Mangga” Sa dami ng puno rito, lahat ay napa-ngangá! Pero sabi naman ng iba, may Kastilang nawala Tinanong ang daan, ang sagot ng taga-rito... "Dalandan!" Kaya naging "Mangga-dalandan," hanggang sa naging isa! [Chorus] O Ma-ngaldan, bayan ng masarap na tápa Pindang mong malinamnam, nakaka-alis ng kabá! Saan man nanggaling ang iyong pa-ngalan Ikaw ang bida sa puso naming mga taga-Panggasinan! [Stanza 3] May version din ang mga lolo na medyo seryoso Sabi nila ay galing sa salitang “Alar” o bakod na páko Dahil ang mga kurál noón, matibay at de-kalidad Para ang mga baka, hindi basta-basta lalayas sa siyudad! [Stanza 4] Pero sandali lang, heto ang bago nating teorya Baka hindi sa mangga, o sa bákod, o sa kalsáda! May isang tribung matapang, ang pundador ng lupa Ang Tribung Ma-ngúdang, sila raw ang tunay na nag-punla! [Stanza 5] Sila ang unang tumapak, sa tabing-ilog at párang Tríbung Ma-ngúdang, ang dugóng nanánalaytay sa Ma-ngaldan Kaya huwag nang magtálo kung "Mangga" ba o "Alar" Basta’t ang Ma-ngúdang, ang sa atin ay nagbigay ng dangál! [Outro] Kaya tara na sa palengke, bumili ng pindang Kahit ano pang pinagmulan, tayo ay magdiwang! Ma-ngaldan! Ma-ngúdang! Mabuhay ang ating báyan!

