‎​[Intro: Energetic guitar strumming] ‎ ‎​[Stanza 1] ‎Sa gitna ng Panggasinan, may bayang kay ganda ‎Ang tawag ay Ma-ngaldan, sikat sa buong bansa ‎Ngunit teka muna, saan nga ba ito nagmula? ‎Maraming kuwento, pati lola ko’y nalilito na! ‎ ‎​[Stanza 2] ‎Sabi ng matatanda, dahil daw sa “Mangga” ‎Sa dami ng puno rito, lahat ay napa-ngangá! ‎Pero sabi naman ng iba, may Kastilang nawala ‎Tinanong ang daan, ang sagot ng taga-rito... "Dalandan!" ‎Kaya naging "Mangga-dalandan," hanggang sa naging isa! ‎ ‎​[Chorus] ‎O Ma-ngaldan, bayan ng masarap na tápa ‎Pindang mong malinamnam, nakaka-alis ng kabá! ‎Saan man nanggaling ang iyong pa-ngalan ‎Ikaw ang bida sa puso naming mga taga-Panggasinan! ‎ ‎​[Stanza 3] ‎May version din ang mga lolo na medyo seryoso ‎Sabi nila ay galing sa salitang “Alar” o bakod na páko ‎Dahil ang mga kurál noón, matibay at de-kalidad ‎Para ang mga baka, hindi basta-basta lalayas sa siyudad! ‎ ‎​[Stanza 4] ‎Pero sandali lang, heto ang bago nating teorya ‎Baka hindi sa mangga, o sa bákod, o sa kalsáda! ‎May isang tribung matapang, ang pundador ng lupa ‎Ang Tribung Ma-ngúdang, sila raw ang tunay na nag-punla! ‎ ‎​[Stanza 5] ‎Sila ang unang tumapak, sa tabing-ilog at párang ‎Tríbung Ma-ngúdang, ang dugóng nanánalaytay sa Ma-ngaldan ‎Kaya huwag nang magtálo kung "Mangga" ba o "Alar" ‎Basta’t ang Ma-ngúdang, ang sa atin ay nagbigay ng dangál! ‎ ‎​[Outro] ‎Kaya tara na sa palengke, bumili ng pindang ‎Kahit ano pang pinagmulan, tayo ay magdiwang! ‎Ma-ngaldan! Ma-ngúdang! Mabuhay ang ating báyan! ‎